Το Σάββατο του Ακαθίστου Ύμνου 9 Απριλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στο Χιονοδρομικό Κέντρο του Σελίου, με την ευκαιρία της ολοκληρώσεως της φετινής χιονοδρομικής χρονιάς.
Στη Θεία Λειτουργία παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Χιονοδρομικού Κέντρου, αρκετοί χιονοδρόμοι και ευλαβείς προσκυνητές.
Στο τέλος τελέστηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων μελών του Συλλόγου Ορειβατών και Χιονοδρόμων Βεροίας, ενώ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει για την ευγενή φιλοξενία το Διοικητικό Συμβούλιο και τους εργαζομένους του χιονοδρομικού κέντρου και ευχήθηκε πατρικώς ο προστάτης των Χιονοδρόμων, Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ, να τους προστατεύει και να ευλογεί το έργο τους ώστε και την επόμενη χιονοδρομική χρονιά, το Σέλι, να τύχει της ίδιας επισκεψιμότητας και διάρκειας με τη φετινή.
Από την πλευρά του, το Διοικητικό Συμβούλιο του Χιονοδρομικού Κέντρου, ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Παντελεήμονα για την τιμή και τη στήριξη του και παρέθεσε εόρτια τράπεζα.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξίν καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου».
Σάββατο τοῦ Ἀκαθίστου σήμερα, καί καθώς ἡ Ἐκκλησία μας ἔψαλε χθές γιά τελευταία φορά τόν ὑπέροχο καί μοναδικό αὐτόν ὕμνο πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου καί μητέρα τῶν ἀνθρώπων, προβάλλει σήμερα γιά μιά ἀκόμη φορά τήν ἱερή μορφή της. Τήν προβάλλει γιά νά μᾶς δείξει τό μεγαλεῖο τῆς ἀρετῆς της, τό ὕψος τῆς ταπεινώσεώς της, τήν ἀκηλίδωτη καθαρότητα τῆς ψυχῆς καί τῆς ζωῆς της. Τήν προβάλλει γιά νά μᾶς δείξει ποῦ πρέπει νά στοχεύουμε καί ἐμεῖς καί ποῦ πρέπει νά κατατείνει ὁ καθημερινός μας ἀγώνας. Τήν προβάλλει γιά νά μᾶς δώσει τήν εὐκαιρία νά συγκρίνουμε τόν ἑαυτό μας μέ Ἐκείνη καί νά καταλάβουμε τή συντριπτική ἀπόσταση πού μᾶς χωρίζει ἀπό τήν Παναγία μας, μιά ἀπόσταση ὅμως πού γεφυρώνεται χάρη στήν ἀγάπη της πρός τόν ἄνθρωπο, πού καλύπτεται ἀπό τή μητρική της φροντίδα γιά τό πλάσμα τοῦ Θεοῦ, γιά κάθε ἁμαρτωλό, γιά ὅλους ἐκείνους γιά χάρη τῶν ὁποίων ἦλθε ὁ Χριστός στή γῆ καί ἐκείνη τοῦ δάνεισε τήν ἀνθρώπινη σάρκα, γιά ὅλους ἐκείνους γιά χάρη τῶν ὁποίων ἀνέβηκε ὁ Χριστός στόν Σταυρό.
Δίπλα ὅμως στήν Παρθένο Μαρία πού ἐνσάρκωσε τήν ἁγνότητα καί τήν ἁγιότητα στό μέγιστο βαθμό της γιά τά ἀνθρώπινα μέτρα, δίπλα στήν Παρθένο Μαρία πού ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς ζωῆς της ἀφιερώθηκε στόν Θεό καί ἀφοσιώθηκε στήν τήρηση τῶν ἐντολῶν του, ἡ Ἐκκλησία μας τοποθέτησε καί μία ἄλλη Μαρία, αὐτήν πού τιμᾶ αὔριο, Ε΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, τήν ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία.
Ἡ δική της ἀφετηρία εἶναι ἐντελῶς διαφορετική ἀπό αὐτή τῆς Παναγίας μας· οἱ δρόμοι τους ἀποκλίνοντες γιά πολλά χρόνια τῆς ζωῆς τους. Ἐνῶ ἡ μία ἀγωνιζόταν γιά νά διατηρήσει τήν ψυχή καί τό σῶμα της καθαρό, ὥστε νά ἀναδειχθεῖ ναός τοῦ Θεοῦ καί χρυσοῦν θυμιατήριο «εἰς ὀσμήν εὐωδίας πνευματικῆς», ἡ ἄλλη κυλιόταν στήν ἁμαρτία καί ἀπολάμβανε τόν βόρβορο τῆς ἀσωτίας.
Καί ἄν ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἐπισκέφθηκε τήν ἀειπάρθενη κόρη τῆς Ναζαρέτ γιά νά τήν καταστήσει μητέρα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί νά τήν ἀναδείξει εὐλογημένη ἐν γυναιξί, δέν ἐγκατέλειψε καί τήν ψυχή τῆς ἄλλης Μαρίας, γιατί ὅπου πλεονάζει ἡ ἁμαρτία ὑπερπερισσεύει ἡ χάρη καί γιατί ὁ Θεός δέν θέλει τόν θάνατο ἀλλά τή σωτηρία τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
Καί αὐτή τή σωτηρία κατόρθωσε νά ἐπιτύχει καί ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία μέ τή μετάνοια καί τήν ἄσκηση, μέ τή νηστεία καί τήν προσευχή, μέ τά δάκρυα καί τή συντριβή.
Καί ἄν ἡ Παναγία μέ τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς καί τῆς ψυχῆς της εἵλκυσε τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί ἀξιώθηκε νά γίνει μητέρα του, ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία εἵλκυσε τή χάρη τοῦ Θεοῦ μέ τή μετάνοιά της καί ἀξιώθηκε νά γίνει καί ἐκείνη πνευματική μητέρα καί ὁδηγός στή μετάνοια ὅλων ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων πού παρέκκλιναν ἀπό τόν δρόμο τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καί πορεύθηκαν τήν ὁδό τῆς ἀνομίας καί τῆς ἁμαρτίας.
Δέν εἶναι τυχαῖο, ἀσφαλῶς, ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει αὐτές τίς δύο τόσο διαφορετικές Μαρίες, τή μία δίπλα στήν ἄλλη λίγο πρίν ἀπό τή Μεγάλη Ἑβδομάδα, λίγο πρίν ἀπό τό Πάθος τοῦ Κυρίου. Τίς προβάλλει γιά νά μᾶς ἐνθαρρύνει στόν δικό μας ἀγώνα· τίς προβάλλει γιά νά μᾶς δείξει ποιός εἶναι ὁ δρόμος πού πρέπει νά ἀκολουθήσουμε, ἔστω καί ἄν μέ τήν μέχρι τώρα ἀπροσεξία μας ἔχουμε λερώσει τόν χιτώνα τῆς ψυχῆς μας. Πάντοτε ὑπάρχει δυνατότητα νά τόν καθαρίσουμε· πάντοτε ὑπάρχει δυνατότητα νά ἀποκαταστήσουμε τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα μας, ὅπως συνέβη καί μέ τήν ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία, ὥστε νά ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας γι’ αὐτήν «ἐν σοί, Μῆτερ, ἀκριβῶς, διεσώθη τό κατ’ εἰκόνα». Ὁ ἴδιος, ἄλλωστε, ὁ Θεός μᾶς διαβεβαιώνει διά τοῦ προφήτου Ἡσαΐου γι᾽ αὐτό. Τί μᾶς λέγει; «ἐάν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ». Ἄν, λέει, οἱ ἁμαρτίες σας ἔχουν χρῶμα σκοῦρο κόκκινο, θά τίς κάνω λευκές σάν τό χιόνι, θά τίς καθαρίσω δηλαδή σέ ἀπόλυτο βαθμό, ἀρκεῖ βεβαίως ἐμεῖς νά μετανοήσουμε καί νά ζητήσουμε συγχώρηση.
Ἡ σημερινή θεία Λειτουργία, ἐδῶ στό χιονοδρομικό κέντρο, ἄς μᾶς ὑπενθυμίζει τήν προσφορά τοῦ Θεοῦ πρός ὅλους μας, ἀλλά καί καθαρότητα τῆς ψυχῆς τῆς Παναγίας μας, ἡ ὁποία ἦταν «καθαρωτέρα λαμπηδόνων ἡλιακῶν». Καί ἄς μᾶς παρακινεῖ νά προσπαθοῦμε νά τήν μιμηθοῦμε, γιά νά ἔχουμε τή χάρη καί τήν εὐλογία της, ἀλλά καί γιά νά ἀξιωθοῦμε νά ζήσουμε καί ὄχι μόνο νά ἑορτάσουμε τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας.
