Της Σοφίας Γκαγκούση
Δεν φαίνεται να έχει τέλος το κακό που σαν τσουνάμι χτύπησε και πάλι, την ελληνική κοινωνία. Περιστατικά κακοποίησης σε βάρος γυναικών, με κατάληξη τη δολοφονία τους, μπροστά στα μάτια των επίσης θυμάτων-παιδιών τους, τις περισσότερες φορές… Ο άλλος σκότωσε τη γυναίκα του και πήγε στη δουλειά σαν να μην τρέχει τίποτα… Αποτρόπαια εγκλήματα, ενδοοικογενειακή βία και διαστροφή, κακοποίηση ανηλίκων, βιασμός παιδιών και περιστατικά παιδικής πορνογραφίας από άτομα υπεράνω υποψίας, βιασμός και δολοφονία ηλικιωμένης μάνας από τον ίδιο της τον γιό, αυτοκτονίες και απαγχονισμοί νέων παιδιών, επανήλθαν στην ειδησεογραφία του τελευταίου 24ωρου, πάνω που λες ότι τον Αύγουστο θα είναι πιο ήρεμα τα πράγματα. Τα περιστατικά φρίκης, χωρίς ηθικούς φραγμούς, χωρίς μετάνοια, ξεπερνούν ακόμα και το φάσμα του παράλογου, κι ας ζήσαμε ένα me toο, κι ας γίναμε πιο υποψιασμένοι μετά από αυτό… Βαριά η επικαιρότητα, στο βαθύ σκότος ακόμα τα άγρια ένστικτα, φοβισμένο ή αποστασιοποιημένο έως αδιάφορο ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, παρά τις τόσες διαμαρτυρίες, την ενημέρωση και τα κινήματα… Πραγματικά δεν ξέρεις πλέον αν υπάρχει τέλος σε όλα αυτά, αν υπάρχει ελπίδα για επιστροφή σε μία πιο «αθώα» και ισότιμη κοινωνία ανθρώπων!
