του Χρήστου Μπλατσιώτη
Στην ιστορία του ποδοσφαίρου υπάρχουν μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις παικτών που ξεχώρισαν για τη δύναμη της θέλησης που είχαν, όχι απλά για να παίξουν ποδόσφαιρο σαν διασκέδαση αλλά για να ξεχωρίσουν μέσα στα γήπεδα και να γίνουν παγκόσμιοι πρωταγωνιστές. Είναι οι περιπτώσεις μεγάλων μαχητών των γηπέδων που μετέτρεψαν το μειονέκτημα τους σε πλεονέκτημα, έγραψαν χρυσές σελίδες με τις ομάδες τους και λατρεύτηκαν από τον κόσμο σαν θεοί της μπάλας.
Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο Ουρουγουανός, Έκτορ Κάστρο, ένας παγκόσμιος άσσος των γηπέδων που μεσουράνησε στα μέσα του περασμένου αιώνα.
Ο Έκτορ Κάστρο (Héctor Castro) γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1904, στην παραθαλάσσια πόλη της Λα Αγκουάδα, στα ανατολικά του Μοντεβιδέο. Σε ηλικία 13 ετών, κι ενώ έκοβε ξύλα με ένα ηλεκτρικό πριόνι, ένα ατύχημα έγινε αιτία να ακρωτηριαστεί κάτω από τον αγκώνα του δεξιού χεριού του. Δεν το έβαλε κάτω με τίποτα και παλεύοντας καθημερινά, έκανε πραγματικότητα και το όνειρό του να γίνει ποδοσφαιριστής.
Όπως ο ίδιος έλεγε, το μόνο που δεν κατάφερε εξαιτίας του ακρωτηριασμού του χεριού του ήταν που δεν μπόρεσε να γίνει τερματοφύλακας. Εξελίχθηκε όμως σε ένα σπουδαίο επιθετικό και κέρδισε τρία πρωταθλήματα Ουρουγουάης αγωνιζόμενος με την ομάδα του, τη Νασιονάλ του Μοντεβιδέο.
Έγινε δεκτός κι από την Εθνική ομάδα της χώρας του, αγωνίστηκε σε πολλούς αγώνες με τα εθνικά χρώματα. Ήταν ο παίκτης που στο παγκόσμιο κύπελλο του 1930, στο Μοντεβιδέο, σημείωσε το τελευταίο γκολ της Ουρουγουάης στο τελικό με την Αργεντινή, σφραγίζοντας τη νίκη της ομάδας του, με σκορ 4-2, μαζί και την κατάκτηση του πρώτου παγκόσμιου κυπέλλου της ιστορίας.
Ο Έκτορ Κάστρο ποτέ δεν θέλησε να τον λυπούνται για την αναπηρία του και είχε τη νοοτροπία αυτού που δεν τα παρατάει ποτέ. Κάποιοι, κυρίως αντίπαλοι τον αποκαλούσαν με το παρατσούκλι «El Mancho» (ο κουλός στα ισπανικά) όμως όταν αγωνίζονταν με την τρικολόρε φανέλα της αγαπημένης του Νασιονάλ ή έχοντας το εθνόσημο στο στήθος, για τον κόσμο στις κερκίδες ήταν ο «μονόχειρας θεός» τους. Κι έτσι, με αυτό το όνομα, ως ένας θεός του ποδοσφαίρου, κέρδισε τον σεβασμό ολόκληρου του ποδοσφαιρικού πλανήτη κι έμεινε για πάντα στην ιστορία.
