του Χρήστου Μπλατσιώτη
Ήταν 24 Απριλίου του 1938 και στο γήπεδο του Μπορντό, οι εθνικές ομάδες της Βραζιλίας και της Τσεχοσλοβακίας έδιναν τον νυν υπέρ πάντων αγώνα για την πρόκριση στα ημιτελικά του παγκόσμιου κυπέλλου της Γαλλίας. Ήταν ένας ποδοσφαιρικός αγώνας συγκλονιστικός, έμεινε γνωστός ως «η μάχη του Μπορντό» και κατέληξε με την πρόκριση της Βραζιλίας.
Όμως εκείνος ο αγώνας του 1938 έμεινε γνωστός στην ποδοσφαιρική ιστορία και για κάτι ακόμη. Για τη στιγμή που ο ντελικάτος σέντερ φορ της «σελεσάο», σηκώθηκε στον αέρα και ιπτάμενος γύρισε ανάσκελα και κλώτσησε τη μπάλα με μια κίνηση σαν να οδηγούσε ποδήλατο ανάποδα.
Οι 22 χιλιάδες θεατές έμειναν με το στόμα ανοικτό, ο διαιτητής ξαφνιάστηκε, δείχνοντας να αναρωτιέται εάν μια τέτοια κίνηση επιτρέπονταν από τον κανονισμό και το ευρύ ποδοσφαιρικό κοινό μόλις μάθαινε για πρώτη φορά το λεγόμενο «ανάποδο ψαλίδι» ή αλλιώς το λεγόμενο «bicycle kick» όπως είναι η διεθνής ονομασία του.
Ο 25χρονος ποδοσφαιριστής που παρουσίασε την κίνηση αυτή είχε το ελληνικό όνομα Λεωνίδας ήταν όμως ένας βέρος Βραζιλιάνος γεννημένος στο Ρίο. Το πλήρες όνομά του ήταν Λεονίντας ντα Σίλβα. Οι Βραζιλιάνοι συνήθιζαν τότε να δίνουν στα παιδιά τους αρχαιοελληνικά ονόματα όπως και ο άλλος διάσημος του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, ο Σώκρατες.
Ο Λεωνίδας λοιπόν μετά το παγκόσμιο κύπελλο της Γαλλίας, το 1938, έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο όχι μόνο επειδή παρουσίασε το «ανάποδο ψαλίδι» αλλά επειδή πετυχαίνοντας 7 γκολ αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ και πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης, κερδίζοντας τη «χρυσή μπάλα» παρότι η Βραζιλία αποκλείστηκε στα ημιτελικά χάνοντας από την Ιταλία.
Και το καλύτερο: Ένα από αυτά τα γκολ, το πέτυχε ξυπόλητος. Ήταν στον αγώνα Βραζιλία – Πολωνία όπου οι Βραζιλιάνοι κέρδισαν 6-5. Είχε βρέξει και στη διάρκεια του σπριντ, το δεξί παπούτσι του κόλλησε στη λάσπη, βγήκε από το πόδι όμως ο Βραζιλιάνος με το ελληνικό όνομα ήταν ασταμάτητος. Συνέχισε ξυπόλητος, σούταρε ξυπόλητος και πέτυχε ένα ακόμη καθοριστικό γκολ.
Ο Λεονίντα ντα Σίλβα καθιερώθηκε ως κορυφαίο σέντερ φορ της εποχής του. Αγωνίστηκε επαγγελματικά επί μια 20ετία (1930 – 1950) στελεχώνοντας κορυφαίες ομάδες όπως η Πενιαρόλ, η Βάσκο ντα Γκάμα, η Μποταφόγκο, η Φλαμέγκο και η Σάο Πάολο. Έπαιξε 19 φορές με την εθνική Βραζιλίας, σημείωσε 21 γκολ αλλά δεν πανηγύρισε ποτέ ένα παγκόσμιο κύπελλο. Και τις δύο φορές που συμμετείχε, το 1934 στην Ιταλία και το 1938 στη Γαλλία, η Βραζιλία αποκλείστηκε,
Έμεινε γνωστός στην ποδοσφαιρική ιστορία ως το «Μαύρο Διαμάντι». Όταν μάλιστα το 1939 μεσουρανούσε με αυτό το παρατσούκλι, η σοκολατοποιία «Λάκτα» έβγαλε στην αγορά της Βραζιλίας μια σοκολάτα με την επωνυμία «Ντιαμάντε Νέγκρο» και ζήτησε από το «Μαύρο Διαμάντι» να είναι ο ήρωας της διαφημιστικής καμπάνιας. Ο Ντα Σίλβα δέχθηκε, υπέγραψε ένα αυτοκρατορικό συμβόλαιο και η σοκολάτα γνώρισε τρελές πωλήσεις.
Ο Λεωνίδας, ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που δίδαξε και για πρώτη φορά παρουσίασε αυτό που στο ποδόσφαιρο ονομάζουμε «ανάποδο ψαλίδι», πέθανε σε ηλικία 90 ετών πάσχοντας από Αλτσχάιμερ. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε ξεχάσει τα πάντα και δεν θυμόταν τίποτα από τα όσα συναρπαστικά έζησε και τα όσα μοναδικά είχε πετύχει. Τον θυμόμαστε όμως, όλοι εμείς οι λάτρεις του ποδοσφαίρου και θα μείνει για πάντα στη μνήμη όλων μας ως ένα ξεχωριστό κεφάλαιο των πρωταγωνιστών της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ιστορίας.
