Ως χριστουγεννιάτικος μποναμάς έρχονται οι δύο τροπολογίες που κατατέθηκαν προχθές το βράδυ για την επίλυση του εργασιακού αδιεξόδου που αντιμετωπίζουν εδώ και πολύ καιρό οι εργαζόμενοι στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.
Μετατάξεις σε άλλους φορείς του δημοσίου με την πρώτη και ειδικό επίδομα μέχρι την συνταξιοδότηση για όσους έχουν συμπληρώσει τα 56 έτη. Φως στο τούνελ για τους εργαζομένους, αλλά για την πάλαι ποτέ ισχυρή βιομηχανία αυτή η εξέλιξη απομακρύνει το ενδεχόμενο τουλάχιστον άμεσης επανεκκίνησής της.
Τα τεράστια οικονομικά προβλήματα, η έλλειψη ρευστότητας και οι αλλεπάλληλες αλλαγές διοικήσεων έδειχναν ότι η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά λόγω της μεγάλης δυναμικής του προϊόντος, υπήρχε ελπίδα ότι είναι αναστρέψιμη.
Όταν όμως για το προσωπικό που είναι και ο κινητήριος άξονας της βιομηχανίας δίδεται λύση οριστικής απομάκρυνσης, τότε τα σύννεφα οριστικού λουκέτου της ΕΒΖ γίνονται πιο πυκνά.
Παρά την θετική εξέλιξη για τους εργαζομένους, υπάρχουν οι τευτλοπαραγωγοί που πραγματικά είναι σε απόγνωση, όπως και ένας κύκλος εργασιών γύρω από την συγκεκριμένη βιομηχανία.
Εκτός αν έρθει ξαφνικά κάποιος επενδυτής και πάρει την βιομηχανία μπιτ(ρ) παρά και την απογειώσει και τότε μιλούμε για άλλη μια φορά για ένα δυνατό κρατικό μαγαζί που δόθηκε κοψοχρονιά!
