Δεκέμβριος 2019 και για μία χρονιά ακόμα, οι παραμονές των Χριστουγέννων βρίσκουν τους αγρότες στους δρόμους, να διεκδικούν και πάλι πληρωμές και αποζημιώσεις της «πολύπαθης» ροδακινοπαραγωγής.
Τα προβλήματα κοινά για όλους τους παραγωγούς, κοινές οι αγωνίες και οι ανησυχίες και κοινός ο σκοπός για ένα καλύτερο μέλλον στον αγροτικό τομέα και την πρωτογενή παραγωγή.
Κι όμως… Παρά τον κοινό στόχο, οι δράσεις διεκδίκησης και το πλάνο των κινητοποιήσεων, τους βρίσκει πάντα μοιρασμένους σε δύο και τρία μέτωπα. Το σοφό ρητό, η ισχύς εν τη ενώσει, δεν βλέπουμε δυστυχώς να εφαρμόζεται σ’ έναν κλάδο που παρά την απειλή της εξαφάνισης της ροδακινοκαλλιέργειας, όπως οι ίδιοι οι αγρότες διαμηνύουν, δεν εννοούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε μια εποχή που, πλέον, οι Έλληνες πολίτες, κυρίως οι νέοι άνθρωποι, έδειξαν ότι τιμωρούν δια της αποχής τους, τις διχαστικές πολιτικές, τα «παιχνίδια» της εξουσίας και την καταστροφική λογική του διαίρει και βασίλευε.
Οι καιροί έχουν αλλάξει και κανείς πλέον δεν κερδίζει τίποτα, σε βάθος χρόνου, εάν δεν αντιληφθεί τη δυναμική της ενιαίας αντίδρασης και διαπραγμάτευσης. Και βέβαια είναι κοινό μυστικό ποιους «βολεύει» αυτή η τακτική…
Ήδη δύο τοπικοί Σύλλογοι ανακοινώνουν κινητοποιήσεις για τον ίδιο λόγο και αιτία, αλλά με εντελώς διαφορετικό πλάνο διεκδίκησης.
Κατά τα άλλα «σύσσωμοι και όλοι μαζί», είναι η φράση – κάλεσμα, στην οποία καταλήγουν όλα τα δελτία Τύπου, από όποιον αγροτικό φορέα κι αν προέρχονται.
