Ένα άλλο
παράδειγμα του πώς η ανταλλακτική αξία επισκιάζει την αξία χρήσης είναι
προφανές στην περίπτωση της «ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗΣ».
Κατά
περιόδους η παραγωγή καταλήγει σ’ αυτό που οι επιχειρήσεις ονομάζουν
«πλεόνασμα» εμπορευμάτων. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τιμές και τα κέρδη
πέφτουν.
Οι
απελπισμένοι επιχειρηματίες λένε η αγορά είναι «κορεσμένη» και για να σώσουν
την κατάσταση καταστρέφουν ένα μέρος του προϊόντος τους.
Γιατί;
Μα απλούστατα για να ανεβάσουν τις
τιμές και τα κέρδη.
Δεν έχουν
κανένα ενδιαφέρον αν οι εργαζόμενοι έχουν ανεπαρκή ιατρική περίθαλψη ή κακή
διατροφή.
Από την
άποψη του κέρδους, μια «κορεσμένη» αγορά ισοδυναμεί με καταστροφή. Είναι ένα
κακό που πρέπει να θεραπευτεί. Η καλύτερη θεραπεία είναι η καταστροφή του
πλεονάσματος.
Για να
διατηρήσουν τα κέρδη σε υψηλά επίπεδα μειώνουν την προσφερόμενη ποσότητα. Η
παραγωγή φυσικά ελαττώνεται με τη σειρά της.
Είναι
ξεκάθαρο ότι ο καπιταλισμός χρειάζεται εμπορεύματα που να έχουν το χάρισμα να
είναι ανταλλάξιμα σε παγκόσμια κλίμακα. Για τον καπιταλισμό αυτό που μετράει
δεν είναι το τι είναι, το Αντικείμενο – δηλαδή η αξία χρήσης του – Αλλά το τι
αξίζει – η ανταλλακτική του Αξία.
