Παραξενεύτηκα από την κλήση στο κινητό μου με διεθνές πρόθεμα το 0038. Κάποια στιγμή είπα να μην απαντήσω, αλλά η δημοσιογραφική περιέργεια με οδήγησε να ακούσω την άλλη άκρη της “γραμμής”. “Καλησπέρα είμαι ο Γιάννης Λ. Μένω στο Χερσούν στην Ουκρανία, έχω τέσσερα παιδιά. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη εδώ και θέλω να έρθω στην πατρίδα”. Με τον Iani γίναμε φίλοι στο facebook, το οποίο εκτός από ανουσιότητες και χαζά κάποιες στιγμές μεταμορφώνεται σε εργαλείο ανθρωπιάς. ” Έχω δουλέψει στον ( σ.σ μου λέει το όνομα γνωστής επιχείρησης στην χώρο της διαλογής φρούτων της Νάουσας) πριν από χρόνια. Θέλω να μου πείτε το τηλέφωνο του προέδρου των Ποντίων της Νάουσας, για να με βοηθήσει να φύγω από εδώ. Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από όσα βλέπετε. Φοβάμαι για την γυναίκα και τα παιδιά μου. Δεν θέλω ελεημοσύνη, έχω κάποια λεφτά στην άκρη, απλά βοήθεια να έρθω στη Νάουσα” μου λέει ο Γιάννης. Οι μνήμες του ξεριζωμού των Ποντίων, των Μικρασιατών, οι μνήμες της ρωμέικης φυλής ξυπνούν μέσα μου το DNA όλων αυτών των περήφανων Ποντίων που εγκαταστάθηκαν χιλιάδες χρόνια πριν στην Μαύρη Θάλασσα και τους τελευταίους δυο-τρεις αιώνες, επέστρεψαν στην μητέρα πατρίδα. Το τηλέφωνο του Φώτη Φανιάδη επικοινωνεί με τον Γιάννη. Τον δικό μας Γιάννη. Η επαφή θα γίνει αύριο. Ο Φώτης μου υποσχέθηκε ότι θα βοηθήσει ώστε να έρθει ο ίδιος και η φαμίλια του στην πατρίδα. Πίσω στη Νάουσα. Η οποία σπαραγμένη από ανούσια προεκλογικά πυροτεχνήματα και αντιπαραθέσεις, ζει την δική της διαχρονική αφασία. “Ξέρεις Θόδωρε. Εδώ στην Ουκρανία μας βλέπουν ξένους” μου λέει ο Γιάννης. Συγκινήθηκα. Η προσφυγιά του παππού Θόδωρου και της γιαγιάς Δέσποινας από την Απολλωνιάδα, που ήρθαν στα 22 στην Κατράνιτσα, ξεδιπλώνεται μπροστά μου. Η προσφυγιά των Ρωμιών του 1955 από την Πόλη, η προσφυγιά των Ρωμιών της Απχαζίας στα 90. Οι δικοί μας άνθρωποι. Δεν ξεκολλάει από μέσα μου ο Απόστολος Καλδάρας. “Σε ποια πέτρα, σε ποιο χώμα να ριζώσεις τώρα ποια, κι απ΄τον θάνατο ακόμα πιο πικρή είσαι προσφυγιά”.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Y.Γ Παράκληση προς τον Δεσπότη, τον αντιπεριφερειάρχη ( που έχει σχέσεις με την περιοχή) τον δήμαρχο να βοηθήσουν τον Φανιάδη, να φέρουμε τον Γιάννη και την φαμίλια του στη Νάουσα.
