Γράφει ο
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Το τελευταίο διάστημα βλέπουν το φως της δημοσιότητας ανακοινώσεις, που αφορούν συλλήψεις νέων κατά κανόνα ατόμων οι οποίοι φέρονται ως κάτοχοι και διακινητές ναρκωτικών ουσιών. Οι ανακοινώσεις για αυτές τις συλλήψεις καθώς και οι κατασχέσεις ποσοτήτων από τις διωκτικές αρχές, δείχνουν ότι το όλο φαινόμενο εξακολουθεί να βρίσκεται σε έξαρση και αποτελεί μια διαρκή κοινωνική απειλή.
Πολλές οικογένειες του κοινωνικού περιβάλλοντος ζουν σιωπηλά το δικό τους δράμα καθώς στους κόλπους τους συμπεριλαμβάνεται χρήστης–ασθενής και αναγκάζονται να αναζητούν κάποια θεραπευτική κοινότητα, ένα κέντρο απεξάρτησης, που θα μπορούσε ίσως τους βοηθήσει.
Οι οικογένειες αυτές βιώνουν καθημερινά μια εξοντωτική πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει όποιος δεν έχει προσωπικές εμπειρίες από τις συγκλονιστικές πτυχές του προβλήματος.
Αυτό ωστόσο που πρέπει να γίνει κατανοητό από κάθε αρμόδιο είναι ότι η διάδοση των ναρκωτικών αποτελεί πλέον πρόβλημα ολόκληρης της κοινωνίας και όχι μόνο των πληττομένων οικογενειών.
Ο εν δυνάμει κίνδυνος κρούει τις πόρτες όλων και ο καθένας κάποια στιγμή μπορεί να βρεθεί στην ίδια απελπιστική θέση.
Η πρόληψη του προβλήματος αποτελεί προφανώς την πιο ασφαλή διέξοδο για τον περιορισμό του.
Ως ένα βαθμό στον τομέα αυτό επιτελείται αξιόλογο έργο.
Μπορούν όμως να γίνουν πολύ περισσότερα σε επίπεδο ενημέρωσης ξεκινώντας από τα σχολεία, την οικογένεια και συνολικά την κοινωνία.
Με την συστηματική και αποτελεσματική πρόληψη σίγουρα θα σταματήσει η καταγραφόμενη αύξηση του αριθμού των χρηστών.
Εύλογα όμως αναδεικνύεται το ερώτημα τι θα γίνει με όσους έχουν ήδη μπει στον αδιέξοδο δρόμο των ναρκωτικών και δεν είναι λίγοι.
Οι χρήστες είναι πρώτα από όλα ασθενείς και έχουν ανάγκη θεραπείας.
Αυτή η αναγκαιότητα έχει αναδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν και προβάλλει κάθε μέρα και επιτακτικότερα.
Οι αρχές, οι επιστημονικοί και κοινωνικοί φορείς και οι παράγοντες του τόπου οφείλουν να συντονίσουν ουσιαστικά τις δράσεις τους και να κινητοποιηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Όσο και αν το επίπεδο δημόσιας παροχής υπηρεσιών υγείας στον τόπο μας έχει υποστεί σοβαρή υποβάθμιση τα τελευταία χρόνια, οι δομές υγείας εξακολουθούν να υφίστανται και να αποδίδουν, χάρις στην μέχρι αυτοθυσίας προσφορά των λειτουργών της.
Εις ότι αφορά όμως την πρόληψη και αποτροπή στη χρήση ναρκωτικών και την απεξάρτηση από αυτά, υπάρχει εμφανές κενό που επιβάλλεται να καλυφθεί, για να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα και να εξελειφθεί αυτή η κοινωνική απειλή.
Κοινωνική ευθύνη κάθε αρμοδίου και κάθε ενεργού πολίτη είναι η δυναμική ενεργοποίηση προς την επίτευξη αυτού του στόχου.
