Του ιερέως
Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Εθνικές διαστάσεις, φίλοι αναγνώστες, έχει πάρει το δημογραφικό μας πρόβλημα, αφού λιγοστεύουμε επικίνδυνα. Η αυξανόμενη υπογεννητικότητα σε σχέση με την μεγενθυνόμενη γήρανση του πληθυσμού, απειλούν τας θεμέλια του έθνους. Για να διατηρηθεί ο πληθυσμός μας σε σταθερό επίπεδο, θα πρέπει οι 100 γυναίκες μας να γεννούν τουλάχιστον 210 παιδιά. Σε μέλη της Ακαδημίας Αθηνών τονίσθηκε ότι: Η Ελλάδα γηράσκει γιατί υπάρχουν κάθε χρόνο (1987) 50.000 λιγότεροι νέοι και 1.012.000 περισσότεροι ηλικιωμένοι (1951-1987). Ενώ κάθε χρόνο στην Τουρκία γεννιούνται 1.600 παιδιά, στην Ελλάδα μόνο 98.000 από τις 140.953 που ήταν το 1981. Δηλαδή, πτώση κατά 30%.
Η σταδιακή μείωση της γεννητικότητας-γονιμότητας του Ελληνικού πληθυσμού, άρχισε, κυρίως, το 1981 και μετά. Σε αυτό συνετέλεσαν πολλοί παράγοντες, όπως:
Η μείωση του αριθμού τελούμενων γάμων σε πανελλήνια κλίμακα. Η αύξηση του αριθμού των διαζυγίων, που από 5 διαζύγια στους 100 γάμους το 1960, έφτασε σε 13 το 1980. Σήμερα, ίσως, να είναι περισσότερα από τους γάμους.
Η αντισύλληψη, ο μεγάλος αριθμός των εκτρώσεων και η νομιμοποίησή τους, βοηθούν στην υπογεννητικότητα.
Η μετανάστευση του ενός εκ των δύο συζύγων, σε ξένες χώρες.
Η απασχόληση της γυναίκας σε επαγγέλματα έξω από το σπίτι.
Το υψηλό επίπεδο μόρφωσης με τις φιλοδοξίες για διάκριση, άνοδο και επιτυχία, δρα ανασταλτικά στην γεννητικότητα.
Η κοινωνική και οικονομική ανασφάλεια των νεαρών ζευγαριών, ιδίως στο αστικό κέντρο, δεν ευνοεί την κάλυψη των αναγκών για γέννηση και ανατροφή παιδιών.
Η κρατική και κοινωνική αδιαφορία για ενίσχυση των πολυτέκνων οικογενειών. Όλες αυτές οι ανωτέρω συνέπειες δείχνουν ότι κινδυνεύουμε με αφανισμό ως κράτος και ως Έθνος, εάν δεν αντιμετωπισθεί έστω και τώρα, το πρόβλημα της υπογεννητικότητας. Τα μέχρι τώρα λαμβανόμενα μέτρα από την πολιτεία, την Εκκλησία, τους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, τα Μ.Μ.Ε., δεν είναι τόσο αποτελεσματικά. Γι’ αυτό, πρέπει να ληφθούν μέτρα θεσμικά, νομικά, οικονομικά και διοικητικά.
Οι ειδήμονες, λοιπόν, προτείνουν:
Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου για την πληροφόρηση και διαφώτιση των Ελλήνων, πάνω στα προβλήματα και τους κινδύνους που διατρέχει ο Έθνος μας από την υπογεννητικότητα και πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί.
Εισαγωγή του μαθήματος της Δημογραφίας στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα προς κατάρτιση στελεχών, για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος και την παροχή γνώσεων.
Ενίσχυση οικογένειας, κυρίως οικονομική, για την ανατροφή των παιδιών. Σε αντίθεση με το ένα παιδί που τα έχει όλα και γίνεται εγωιστικό και παραχαϊδεμένο, τα παιδιά της πολύτεκνης οικογένειας προσαρμόζονται εύκολα στην πραγματικότητα, γίνονται συνεργάσιμα και εκτιμούν αυτό που έχουν και αγωνίζονται για να αποκτήσουν περισσότερα.
Θα πρέπει να γίνεται προβολή της πολύτεκνης οικογένειας από τα Μ.Μ.Ε. και από τα σχολικά βιβλία ως πρότυπης οικογένειας. Να τονίζεται ότι η Ελλάδα έζησε επί τουρκοκρατίας γιατί οι Ελληνικές οικογένειες, κατά 70% ήταν πολύτεκνες. Από πολύτεκνες οικογένειες προέρχονται όλοι οι ήρωες του 1821. Ο Παπαφλέσσας είχε 18 αδέλφια, ο Κολοκοτρώνης 12, όπως και ο Αθανάσιος Διάκος. Ο Σαμουήλ 11 αδέρφια, ο Καποδίστριας 8, Μακρυγιάννης 12 κ.λπ.
Να δοθεί από την πολιτεία γενναία αναμόρφωση επιδόματος για το τρίτο παιδί και κλιμάκωση επιδόματος από το 2ο παιδί.
Να τυγχάνουν φοροαπαλλαγή οι πολύτεκνες οικογένειες και διευκόλυνση για απόκτηση στέγης.
Να ιδρυθούν περισσότεροι βρεφονηπιακοί σταθμοί σε όλη την Ελλάδα.
Επομένως, θα πρέπει όλοι οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουμε ότι η αύξηση των γεννήσεων είναι επιτακτική ανάγκη προς αντιμετώπιση του κινδύνου εθνικού αφανισμού, τώρα μάλιστα που οι γειτονικές χώρες και μάλιστα η Τουρκία, μας αυξάνουν τον πληθυσμό τους ραγδαίως και μας απειλούν. Γι’ αυτό, φίλοι αναγνώστες, η δημιουργία πολύτεκνης οικογένειας, όπως παλαιότερα, αποτελεί την πιο πολύτιμη επένδυση που έχουμε να κάνουμε ως Έλληνες για το Έθνος μας, για να μην αφανιστούμε.
