Όρμησε η σιωπή έξω από του θορύβου την αυλή και έκλεισε με δύναμη την πόρτα πίσω της.Έμεινε ακίνητη για μιά στιγμή και ύστερα πήρε τον δρόμο για το σπίτι.Τα μάτια βούρκωσαν και τα δάκρυα κύλησαν ζεστά στα μάγουλα της.Με κόπο κρατούσε τις σκέψεις,κλειδωμένες στα δωμάτια του νού.Οι δε λέξεις ούτε λόγος να ειπωθούν.Πλησιάζει στο σπίτι,αυτό το βάρος που ένιωθε της έκοβε την ανάσα.
Ευτυχώς ο πόνος κάπως μαλάκωσε ,από τα δάκρυα που έτρεχαν ασταμάτητα.Έσφιγγε τις γροθιές της.Με πείσμα πάλευε να κρατήσει τις σκέψεις έξω από αυτήν,παλιές και καινούργιες μαζί.Μπήκε στο δωμάτιο της,κάθισε στην άκρη του κρεβατιού και κοίταζε παγωμένα το πάτωμα λες και περίμενε απαντήσεις.Μα ποιές απαντήσεις;Αφού δεν υπάρχουν ερωτήσεις.Ή μήπως υπάρχουν;
Οχι αρνούμαι τις ερωτήσεις γιατί δεν θέλω να δώσω απαντήσεις.Πώς δραπέτευσαν οι σκέψεις από τα δωμάτια του νού;Κάνουν τόσο θόρυβο όταν τρέχουν όλες μαζί,που το κεφάλι της σιωπής κοντεύει να σπάσει.Έπιασε με πόνο τους κροτάφους της.Μάταια προσπαθούσε να μαζέψει τις σκέψεις της,δεν άντεχε άλλο.Το σώμα υπέκυψε στην πολιορκία τους και για να ξεφύγει κατέφυγε στον βασιλιά του Ύπνου τον Μορφέα.Η γλυκιά αγκαλιά του νανούρισε τις σκέψεις και η νύχτα την τύλιξε με το πέπλο της.Ξύπνησε κουρασμένη,άνοιξε την πόρτα και βγήκε στην αυλή.Ανάσαινε τον καθαρό αέρα,γεύτηκε μυρωδιές.Ακούμπησε τα υγρά λουλούδια τα λουσμένα από την πρωινή πάχνη.Ω!τί ομορφιά!
Οι σκέψεις ξύπνησαν και αυτές,δεν μου χρειάζονται απαντήσεις σκέφτηκε..Θα δεχτώ ότι μου έρχεται χωρίς να με αγγίζει αρνητικά.Θα χαίρομαι κάθε λεπτό της ζωής μου,θα αγαπήσω τον θόρυβο που κάνουν οι σκέψεις όταν τις αφήνω ελεύθερες.Ένιωσε να κρυώνει.Δεν είχε καταλάβει ότι βγήκε ξυπόλυτη στην αυλή.Θα ζωγραφίσω μουρμούρισε.Πήρε τις χρωματιστές μπογιές το καβαλέτο και τα πινέλα της.
Ζωγράφισε μια παραμυθένια αυλή και αυτή ήταν η κυρά της.Είπε στις σκέψεις να γίνονται λέξεις με προσοχή αυτή την φορά.Η σιωπή προς το παρόν ήταν ευτυχισμένη,δεν θα ζούσε με τον φόβο του απρόοπτου.Δεν άντεχε άλλο τον θόρυβο των βίαιων σκέψεων,των κενών χωρίς ουσία λέξεων.Και αν έρθουν εγώ θα ορίσω για πόσο χρόνο θα τις ακούσω.Εγώ είμαι η κυρά της αυλής μου!Είπε στον εαυτό της και έκλεισε την πόρτα της μεγάλης αυλόπορτας….
