Δυστυχώς το τραγικό περιστατικό με τον πνιγμό του 11 μηνών βρέφους στα νερά του Αλιάκμονα, δεν φέρνει για πρώτη φορά στο προσκήνιο την σύνδεση της διαταραχής της ψυχικής υγείας με την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα. Ωστόσο το σημαντικό δεν είναι να διαπιστώσουμε το αυτονόητο, ότι άνθρωποι με διαταραγμένη ψυχική υγεία είναι επικίνδυνοι για τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους, αλλά να εντοπίσουμε τις παραλείψεις που επιτρέπουν σε ανθρώπους σαν αυτή την μητέρα με διαγνωσμένο βαρύ ψυχιατρικό παρελθόν να έχουν υπό την επιμέλεια τους μικρά παιδιά.
Είναι πλείστα τα παραδείγματα ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στα ψυχιατρεία με κατά καιρούς εισαγγελικές παραγγελίες για ακούσια νοσηλεία τους, που προφανώς δεν θεραπεύονται και μπορούν να κυκλοφορούν σα να μην συμβαίνει τίποτα. Προφανώς δεν μπορούν να παραμένουν όλοι έγκλειστοι σε ψυχιατρικά ιδρύματα, ωστόσο θα πρέπει να παρακολουθούνται κατά την γνώμη μου σε μόνιμη βάση από τις κοινωνικές υπηρεσίες και φυσικά να τους αφαιρείται η επιμέλεια των τέκνων τους, αφού κάτι τέτοιο δεν είναι ασφαλές όπως δυστυχώς αποδείχθηκε στην τραγική υπόθεση των ημερών.
Δεν υπάρχει δικαιολογία για έλλειψη προσωπικού ή έλλειψη δυνατοτήτων των υπηρεσιών, αφού πρόκειται για καταστάσεις που αφορούν την υγεία και ασφάλεια. Σκεφτείτε ποιο είναι πιο τραγικό, να πάρει η υπηρεσία ένα παιδί από μια ακατάλληλη μητέρα ή να χαθεί η ζωή ενός παιδιού εξαιτίας της ακατάλληλης μητέρας;;;
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
