Γράφει η Ευδοξία Δαβόρα μουσικοπαιδαγωγός- μουσικοθεραπεύτρια
Η μουσική φέρεται να είναι η πιο θεμελιωδώς ανθρώπινη μορφή τέχνης από όλες τις άλλες. Είναι η έκφραση των πιο στενών συναισθημάτων μας και έχει τόσο ισχυρή επίδραση στη χημεία του εγκεφάλου μας, σχεδόν εθιστική. Αλλά δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που αγαπούν τη μουσική. Η επιστήμη της επίδρασης της μουσικής στα ζώα ή ακόμη και στα φυτά αποκαλύπτει κάτι καταπληκτικό. Δεν είναι απλώς μια μορφή τέχνης. Είναι ουσιαστικά μια δύναμη της φύσης.
Οι περισσότεροι από εμάς συνειδητοποιούν ότι ο ζωτικός θόρυβος είναι απλώς ερεθιστικός. Αν ξυπνήσουμε το πρωί από το κελάηδισμα ενός πουλιού, ή το γάβγισμα ενός σκύλου τη νύχτα. Τα ζώα, από την άλλη, είναι ενθουσιώδεις όταν ακούνε μουσική και αντιδρούν με συναισθήματα και συμπεριφορές παρόμοια με τη δική μας. Ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κλασική μουσική, μειώνει το άγχος στους σκύλους, βοηθώντας τους να κοιμηθούν και να χαλαρώσουν περισσότερο. Η Heavy metal από την άλλη πλευρά, τους κρατούσε σε ένταση, κοιμόταν λιγότερο και τινάσσονταν βίαια. Όπως ακριβώς τα σκυλιά, οι αγελάδες προτιμούν επίσης την κλασική μουσική. Παράγοντας περισσότερο γάλα όταν ακούν αργές μελωδίες, (μουσική κάτω από 100 κτύπους ανά λεπτό) και λιγότερο όταν ακούνε κάποια γρήγορη και έντονη μελωδία (μουσική πάνω από 120 κτυπήματα ανά λεπτό). Αλλά ανεξάρτητα από την αύξηση της παραγωγής γάλακτος, οι αγελάδες είναι απόλυτα περίεργες για την ανθρώπινη μουσική, ανεξάρτητα από το αν είναι καλό ή κακό για τον οργανισμό τους.
Εκτός από την απλή εκτίμηση της «ανθρώπινης μουσικής», τα ζώα μπορούν να εντοπίσουν πραγματικά ρυθμούς ή ακόμη και ομοιότητες μεταξύ τραγουδιών, αφήνοντας διαφορετικά είδη μουσικής να επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους. Μια διαφορετική μελέτη, διαπίστωσε ότι τα άλογα μπορούν να συγχρονίσουν το ρυθμό του καλπασμού τους, με το ρυθμό της μουσικής που παίζει στο παρασκήνιο, όπως ακριβώς και τα λιοντάρια .
Τα Tamarins, ένας μικρός πίθηκος στα δάση της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής, και ήταν στην πραγματικότητα το πρώτο ζώο που μελετήθηκε για τη σύνδεση της συμπεριφοράς ανάμεσα στα ζώα και τη μουσική. Έτσι ένας βιολονίστας, κλήθηκε να δημιουργήσει τέσσερα τραγούδια που διαμορφώθηκαν από τις φωνές των tamarin. Δύο μιμούμενοι μια κλήση κινδύνου, και δύο που μιμούνται το ασφαλές και χαλαρωτικό κάλεσμα. Όταν η ομάδα έπαιξε τις συνθέσεις κλήσης κινδύνου, οι πίθηκοι εμφάνιζαν σημάδια δυσφορίας, κουνώντας τα κεφάλια τους, και κοιτάζοντας στο γύρω χώρο. Όταν αργότερα τους έπαιξαν τις μελωδίες που σχετιζόταν με το ήρεμο κάλεσμα οι Tamaris έδειχναν ακόμα και να το απολαμβάνουν.
Φυσικά, αναμφίβολα τα ζώα παρουσιάζουν και άλλες ανθρώπινες ιδιότητες. Αλλά η πραγματικά εντυπωσιακή απόδειξη ότι η μουσική είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό ανθρώπινο φαινόμενο, προέρχεται από τον φυτικό κόσμο. Έχει πλέον τεκμηριωθεί, ότι τα φυτά μεγαλώνουν πολύ πιο γρήγορα όταν είναι κοντά στους ήχους του τρεχούμενου νερού ή σε κελαρύσματα πουλιών. Στη Νότια Κορέα διαπίστωσαν επίσης, ότι η αναπαραγωγή της κλασικής μουσικής, προκάλεσε άμεσα αποτελέσματα στην ανάπτυξη της καλλιέργειας του ρυζιού. Οι ερευνητές λοιπόν, έπαιξαν μουσική του Beethoven μέσω μεγαφώνων στις εκτάσεις των ορυζώνων και παρακολουθούσαν τα αποτελέσματα, αποκλείοντας τους παράγοντες φωτός και ανέμου και αποδεικνύοντας σοβαρά ότι η μουσική ώθησε την ανθοφορία στα φυτά του ρυζιού.
Είναι λοιπόν σαφές ότι η μουσική είναι περισσότερο μια παγκόσμια δύναμη έκφρασης και φροντίδας, από ότι ανθρώπινη τέχνη. Αν κοιτάξτε έξω προς τον κόσμο, θα διαπιστώσετε πως η μουσική είναι μια σχέση μεταξύ των ήχων. Τη βρίσκουμε στη φύση, τη συνθέτουμε, την αναπαράγουμε, τη βιώνουμε.
