Οι καταγγελίες της Ολυμπιονίκη Σοφίας Μπεκατώρου, δίνουν σιγά-σιγά θάρρος και σε άλλους αθλητές να ανοίξουν το στόμα τους και να καταγγείλουν περιστατικά βίας και παρενόχλησης που καλύπτονται εδώ και χρόνια από μια «ένοχη σιωπή». Όλοι κάτι είχαν ακούσει, κάτι είχαν υποψιαστεί, αλλά κανένας δεν μιλούσε. Το γεγονός ότι νομικά έχει παραγραφεί το αδίκημα της συγκεκριμένης καταγγελίας, δεν θα πρέπει να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα να σταματήσει αυτή η προσπάθεια αποκαλύψεων. Και όχι φυσικά για λόγους σκανδαλοθηρικούς, αλλά για να εντοπιστούν οι «άρρωστοι» που εκμεταλλεύτηκαν την ισχύ που τους δίνει η θέση τους, που πιθανό να συνεχίζουν ακόμη και παράλληλα να προστατευτούν παιδιά που βρίσκονται στον αθλητισμό.
Η σκόνη που σηκώθηκε δεν πρέπει να καθίσει και οι δηλώσεις από τα υψηλά ιστάμενα πολιτικά χείλη να γίνουν πράξεις. Καμία ανοχή και ειδική πρόβλεψη στον ποινικό κώδικα για τέτοιες περιπτώσεις, αναφορικά με την παραγραφή και την τιμωρία τους.
Σε κάθε περίπτωση να πέσει άπλετο φως στις «ανήλιες» γωνιές αποδυτηρίων και γυμναστηρίων που μπορεί να δρουν τέτοια «τέρατα» και να υπάρξει θωράκιση του αθλητισμού μας. Εξονυχιστικός έλεγχος ανθρώπων που δουλεύουν με τα παιδιά μας. Δεν είναι δυνατό να μην γίνεται έστω ένα ψυχολογικό τεστ για να διαπιστώνεται σε κάποιο βαθμό η καταλληλότητα ενός προπονητή, εκπαιδευτικού που θα «πλάσει» τις ευάλωτες ψυχές τους. Γιατί ένα πτυχίο και μια ειδικότητα μπορεί να την λάβει και κάποιος που δεν μπορεί ή δεν πρέπει να δουλεύει με παιδιά!
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
—
GeoM
Περιοχή συνημμένων
