Είναι κοινά αποδεκτό ότι η κατάσταση τα τελευταία χρόνια στους πανεπιστημιακούς χώρους έχει ξεφύγει και αποτελούν σημεία παρανομίας και εγκλήματος, με πρώτο και κύριο την διακίνηση ναρκωτικών.
Όσο και να θέλει κάποιος να υπερασπιστεί το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο κατ’ ουσία έχει ξεπεραστεί στην εποχή μας, αφού μπορεί ο καθένας να εκφραστεί ελεύθερα οπουδήποτε, δεν είναι δυνατό να παραβλέψει την κακή κατάσταση που επικρατεί.
Επομένως το κράτος σεβόμενο πρωτίστως την ασφάλεια, αλλά και τον σκοπό λειτουργίας των πανεπιστημίων θα πρέπει «καθαρίσει» τα εγκληματικά στοιχεία που λυμαίνονται τον χώρο. Περιορίζεται κάποια ελευθερία έκφρασης, λόγου ή σκέψης με αυτήν την ενέργεια; Αντιθέτως τότε θα «αναπνεύσουν» τα πανεπιστήμια, θα κινούνται και θα εκφράζονται ελεύθερα φοιτητές και καθηγητές και θα αναπτυχθεί πραγματικά η ακαδημαϊκή κοινότητα.
Όλα τα υπόλοιπα είναι «σκουριασμένες» ιδεοληψίες που αδικαιολόγητα θέλουν να συντηρήσουν ένα «καρκίνωμα» μέσα στο πανεπιστήμιο. Επιτέλους ας πάμε παρακάτω…
