Της Σοφίας Γκαγκούση
Κακοκαιρία, βροχές και καταιγίδες χτυπάνε από προχθές όλη τη χώρα. Στην Αθηνά (που είναι η Ελλάδα) οι δρόμοι έγιναν αδιάβατοι, στη Χαλκιδική (που σαν, …δεν έχει) τα κάμπινγκ πλημμύρισαν κι έφυγαν τρέχοντας οι κατασκηνωτές, τα προβλήματα πολλά σε όλη τη χώρα και…στη μέση Βέροια! Όπως φαίνεται ξώφαλτσα μας πήρε κι αυτή τη φορά ο συναγερμός του 112, αφού μέχρι και η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, το ρισκάρισε και έπαιξε χθες βράδυ στο Άλσος. Φτου, φτου, μην μας ματιάσω αλλά μια τύχη την είχαμε με την «ψυχρή λίμνη».
Τα ψυχρά, κακά κι ανάποδα μας βρήκανε στον κάμπο, με τις παραγωγές καταγής, τους καρπούς χτυπημένους και τους κόπους των αγροτών μας, άκαρπους…
Που λες, το καλοκαίρι δεν τελείωσε ακόμα και ας λέγαμε παλιά, καλό χειμώνα μετά το δεκαπενταύγουστο…Η πλάκα είναι ότι το εννοούσαμε…Αυτό το αποκαλόκαιρο όμως, κλαίω και οδύρομαι όταν εννοώ τον χειμώνα! Τον επερχόμενο χειμώνα, που θα πούμε το θέρος, θεριό, γιατί Θεριό θα μοιάζει!
Θεριό ανήμερο, έτσι μας βλέπω, κλεισμένους στο σπίτι παρέα με τα δεκάδες σήριαλ σε όλα τα κανάλια φέτος (κάτι ήξεραν από… μέσα!), να μετράμε πανάκριβους λογαριασμούς για όλα, από παντού, έξω σκοτάδι, καθώς τα μέτρα μείωσης στην κατανάλωση ενέργειας θα υποχρεώνουν τους δήμους να κατεβάζουν διακόπτες στο δημόσιο φωτισμό, με «κόφτες» σε πετρέλαιο, θέρμανση, ζεστό νερό, κ.λ.π. και δεν συνεχίζω άλλο… Ναι ξέρω, δημοσιογράφοι πάντα υπερβολικοί, την τρίχα τριχιά, και άλλα τέτοια… Μην το λέτε όμως, γιατί ήδη η Γερμανία τα ανακοίνωσε, η Γαλλία ακολουθεί και ποιοι είμαστε εμείς να αντισταθούμε;
Εμένα πάλι, αυτό που με ανησυχεί, είναι το ντιπ σκοτάδι στις πόλεις. Περπατάς και δεν ξέρεις ποιόν έχεις πίσω, ποιον δίπλα και ποιόν απέναντι. Να σου συμβεί κάτι, άνθρωπος είσαι, και να μην ξέρεις ποιος σε έσωσε…
Βέβαια αυτοί που νυχτοπερπατούν (δεν τους ξέρεις) μου λένε ότι δεν θα έχει και μεγάλη διαφορά, διότι στη Βέροια, ακόμα και οι κεντρικοί δρόμοι μισοφωτισμένοι είναι εδώ και χρόνια. Δεν τους πιστεύω… Εγώ θεωρώ, πως είμασταν πολύ μπροστά και δεν το ξέραμε. Όπως και με το φυσικό αέριο, που ευτυχώς δεν ήρθε ακόμα… Με τέτοιες τιμές, φαντάζεσαι;
Ας επανέλθω όμως στην ανησυχία μου…Ανατρέχω που λες σε δημοσιεύματα για τις μεταπολεμικές συνθήκες ζωής των ανθρώπων, πριν το ηλεκτρικό, πριν τις ευκολίες των σύγχρονων νοικοκυριών και πόλεων και τι βλέπω στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες;
Φανάρια, πολλά φανάρια! Όλοι, με φανάρια στα χέρια, κατά μόνας ή παρέες, κυκλοφορούσαν κανονικά στους δρόμους και στα καλντερίμια! Κατέβασα λοιπόν ότι φανάρι και φαναράκι είχα, ακόμα και τα χριστουγεννιάτικα και τα κρέμασα στο χωλ για να υπάρχουν! Ενεργειακός κίνδυνος και χαζά…Πάρε ένα φανάρι νάχεις!
Για να πω την αλήθεια, κάπως ησύχασα! Κάπως…Γιατί, μη με βλέπεις έτσι…με ανησυχεί και το πυρηνικό!
