Τα ποιήματα δεν μπορούν πια
να ’ναι ωραία
αφού η αλήθεια έχει ασχημύνει.
Η πείρα είναι τώρα
το μόνο σώμα των ποιημάτων
κι όσο η πείρα πλουταίνει
τόσο το ποίημα θρέφεται και ίσως
δυναμώσει.
Πονάν τα γόνατά μου
και την Ποίηση δεν μπορώ πια να
προσκυνήσω,
μόνο τις έμπειρες πληγές μου
μπορώ να της χαρίσω.
Τα επίθετα μαράθηκαν·
μόνο με τις φαντασιώσεις μου
μπορώ τώρα την Ποίηση να
διανθίσω.
Όμως πάντα θα την υπηρετώ
όσο βέβαια εκείνη με θέλει
γιατί μόνο αυτή με κάνει λίγο να
ξεχνώ
τον κλειστό ορίζοντα του
μέλλοντός μου.
Μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες δημιουργούς, η σπουδαία ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, δεν είναι πια κοντά μας. «Έφυγε» χθες, Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2020, αφήνοντας πίσω της ένα αξεπέραστο έργο στην ποίηση και τη μετάφραση.
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε στην Αθήνα, στη νότια Γαλλία και αποφοίτησε στη Γενεύη με το δίπλωμα Μεταφραστών και Διερμηνέων (ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά, ρωσικά).
Στην πνευματική συγκρότηση της προσωπικότητάς της συνέβαλε καθοριστικά ο νονός της Νίκος Καζαντζάκης. Με παρότρυνσή του πρωτοδημοσίευσε το 1956 στην Καινούρια Εποχή το ποίημα «Μοναξιά». Άρθρα της για την ποίηση και τη μετάφραση της ποίησης έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες ανά τον κόσμο. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από δέκα γλώσσες και βρίσκονται σε παγκόσμιες ανθολογίες.
Η πρώτη της διάκριση ήρθε από το εξωτερικό, όταν απέσπασε το Α΄ Βραβείο Ποίησης της πόλης της Γενεύης (Prix Henche, 1962). Το 1985 της απονεμήθηκε το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το βιβλίο της Οι μνηστήρες. Το 2000 απέσπασε το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού της έργου. Το 2012 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή Η ανορεξία της ύπαρξης. Το 2014 βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου της.
Η συνεργασία της με τις Εκδόσεις Καστανιώτη ξεκίνησε το 1995, με την έκδοση της ποιητικής συλλογής Ωραία έρημος η σάρκα. Ακολούθησαν τρεις συγκεντρωτικοί τόμοι με τα ποιήματά της από τις περιόδους 1963-1977, 1978-1985 και 1986-1996. Το 2001 κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή Η ύλη μόνη και ακολούθησαν οι συλλογές Μεταφράζοντας σε έρωτα της ζωής το τέλος (2003), Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα (2005), Η ανορεξία της ύπαρξης (2011). Το 2014 κυκλοφόρησαν τα άπαντά της σε έναν τόμο με τίτλο Ποίηση 1963-2011. Ακολούθησαν τα βιβλία-συνομιλίες με τον εαυτό και τον χρόνο: Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι (2016) και Των αντιθέτων διάλογοι και με τον ανήλεο χρόνο (2018). Η τελευταία ποιητική της συλλογή με τίτλο Με άλλο βλέμμα κυκλοφόρησε το 2018.
Στο μεταφραστικό έργο της συγκαταλέγονται έργα και κείμενα των Σάμουελ Μπέκετ, Σωλ Μπέλοου, Γιόζεφ Μπρόντσκι, Σέιμους Χίνι, Ζαν-Μαρί Ντρο, Ζακ Λακαριέρ, Μιχαήλ Λέρμοντοφ, Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, Πίτερ Μάκριτζ, Ντέρεκ Ούολκοτ, Σύλβια Πλαθ, Αλεξάντρ Πούσκιν, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Ντίλαν Τόμας, Έλσα Τριολέ, Πίτερ Μπιν, Νίκου Καζαντζάκη κ.ά.
Η κηδεία της θα γίνει στην Αίγινα.
