Πριν από λίγες ημέρες, φίλοι αναγνώστες, «έφυγε» από κοντά μας ο… ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ορέστης Σιδηρόπουλος.
Οι περισσότεροι, ίσως, τονίσουν την Ιατρική του προσφορά, την κοινωνικήν του τοιαύτην κ.λπ.
Ο γράφων, δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο δάσκαλος και φίλος Ορέστης είχε ευσεβή και ωραία ψυχή, την οποία εστόλιζε, η χριστιανική καλοκαρδία, η ανεξικακία, η αγάπη προς φίλους και… εχθρούς!.
Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον ακέραιο χαρακτήρα του, την απλότητα της ψυχής του, την ταπεινοφροσύνη του και την επιθυμία του προς εξυπηρέτηση πάντων. Σ’ όλες τις περιστάσεις της ζωής του ήταν γεμάτος από υπομονή και αγάπη.
Όταν, τον συναναστρέφετο κανείς (προσωπικώς και εγώ, ως συνεργάτης του στο «ΛΑΟ»), εγοητεύετο και εθέλγετο από την όλη συμπεριφορά του, ενθυμίζοντας χριστιανούς των πρώτων χριστιανικών χρόνων, που αποτελούσαν πρότυπα ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Αναπαύθηκε (πλήρης ημερών) ο φίλος μας, ήρεμα και ήσυχα και ήδη στα θεωρεία της αιωνίου μακαριότητος απολαμβάνει την άρρητη ευδαιμονία, που δημιουργείται στον κόσμο των ουρανίων πνευμάτων και κάτω από την κραταιά σκέπη του Παντοδύναμου Θεού.
Αιωνία του η μνήμη.
Ιερεύς: Παναγιώτης Σ. Χαλκιάς
