Το ψεύτικο τ ‘αληθινό
πώς να το ξεχωρίσεις
και τον κακό τον λογισμό
να τον παραμερίσεις
Πώς να τον βγάλεις απ’τον Νου
για πάντα να τον διώξεις
μες στο κελί της φυλακής
εκεί να τον κλειδώσεις
Τ’αληθινό πια να φανεί
σαν άνθος να ανθίσει
και όλη η φύση,όλη η γη
λουλούδια να γεμίσει
Ποτέ κανείς να μην πονά
ποτέ του μην λυγίσει
σαν πεταλούδα που πετά
το μέλι να τρυγήσει
Το ψεύτικο πια να χαθεί
μέσα στης γης τα βάθη
να φύγουν και να κοπούν
τα ισχυρά τα πάθη!
Όλγα Κουτμηρίδου-Μεταξά
