Της Δέσποινας
Παπαγιαννούλη*
Ο Πολιτισμός, αγαπητές συμπολίτισσες και συμπολίτες είναι κάτι που καθορίζει την παιδεία μας, την προσωπικότητά μας, τις σχέσεις μας αλλά και την ποιότητα στην καθημερινότητά μας.
Στο Δήμο μας ο πολιτισμός έχει χάσει την ουσία του, γιατί δεν αφορά παρά ελάχιστους. Ο υπόλοιπος Δήμος είναι προκλητικά στο περιθώριο. Μακριά από ποιοτικές και πολιτισμικές εκδηλώσεις.
Ο πολιτισμός μας χρειάζεται αποκέντρωση, εδώ και τώρα. Αποκέντρωση από τους χώρους πολιτισμού όπου τον κρατούν, σταθερά, αγκυλωμένο. Να ζωντανέψουν οι πολιτιστικοί σύλλογοι και τα σχολεία. Να μεταλαμβάνει των αγαθών του πολιτισμού ο δημότης και ο μαθητής του πιο απομακρυσμένου χωριού του Δήμου μας. Χρειαζόμαστε πολιτισμό που να έχει για προτεραιότητα την ανάδειξη του ντόπιου πολιτισμικού δυναμικού.
Μία σημαντική πτυχή του πολιτισμού είναι το πώς στεκόμαστε απέναντι στα ζώα και ειδικότερα στα αδέσποτα, σα Δήμος και σαν κοινωνία. Μοιραία, και αυτή η πτυχή που ορίζει τον ανθρωπισμό μας είναι στο απόλυτο περιθώριο.
Επειδή οι λέξεις λένε, πάντα, την αλήθεια, η σημασία της λέξης αδέσποτος, που δίνει το λεξικό της ελληνικής γλώσσας, είναι ‘’κάποιος που δεν έχει αφεντικό, δεν ελέγχει κανείς τις κινήσεις του και λέγεται κυρίως για ζώα.’’
Γι’ αυτό το λόγο συντάχθηκε ο Νόμος 4039 του 2012 που η εφαρμογή του είναι το βαρόμετρο του ανθρωπισμού μας απέναντι στα ζώα αλλά και μεταξύ μας.
Στο Νόμο, τα ζώα αντιμετωπίζονται, όπως τα αρμόζει, δηλαδή, σα ζώσες υπάρξεις που αισθάνονται, πονάνε και χαίρονται αλλά επειδή δεν έχουν μιλιά χρειάζονται προστάτη που να γίνεται η φωνή τους.
Ο Νόμος καλύπτει κάθε πτυχή της φιλοζωίας και η εφαρμογή του εξασφαλίζει την αρμονική συμβίωση ανθρώπων και ζώων. Σύμφωνα με το Νόμο, ο Δήμος έχει την απόλυτη υποχρέωση να φροντίζει όλα τα αδέσποτα της περιοχής ευθύνης του, να τα διαχειρίζεται, να τα στειρώνει, έγκαιρα, να τα βάζει τσιπ, να φροντίζει την ευζωία τους, να τα εμβολιάζει και να τα περιθάλπει στην αρρώστια τους. Ακόμη, να τα φιλοξενεί, όταν αυτό είναι απαραίτητο, σε χώρους όπου τα ζώα θα έχουν πολιτισμένη διαβίωση.
Εδώ, έρχεται η υποχρέωση των φιλοζωϊκών που, αρχικά, οφείλουν να ελέγχουν την εφαρμογή του Νόμου από τον εκάστοτε Δήμο. Έτσι, πρέπει να επισκέπτονται και τους χώρους φιλοξενίας των αδέσποτων απ’ όπου μπορούν να προωθούν και τις υιοθεσίες τους. Γι’ αυτό και ο Δήμος οφείλει, αδιαμφισβήτητα, να συνεργάζεται μαζί τους. Επίσης, βοηθούν, εθελοντικά, το Δήμο στην περίθαλψη και στη διαχείριση των ζώων.
Σε όλα τα παραπάνω, αυτός ο Δήμος αποδεικνύεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων. Οι κατά καιρούς υπεύθυνοι αποδεικνύονται ανεπαρκείς και με απόλυτη έλλειψη ευαισθητοποίησης. Αγνοούν την ύπαρξη των περισσότερων ζώων και τα ανακαλύπτουν μετά από καταγγελίες που, συχνά, δεν ευσταθούν ή και νεκρά μετά από δηλητηριάσεις. Κάποιες φορές, ο βασανιστικός θάνατός τους από φόλες επέρχεται κοντά σε παιδικές χαρές, αφού γίνουν ένα μακάβριο και αποτρόπαιο θέαμα για τα παιδιά μας.
Όσο για τις υιοθεσίες, αυτές καρκινοβατούν γιατί οι “υπεύθυνοι” έχουν επιβάλλει το άβατο για τις φιλοζωϊκές στο κυνοκομείο-καταφύγιο, σα να πρόκειται για άσυλο ανιάτων. Τέλος, οι σχέσεις Δήμου και φιλοζωϊκών είναι στο χειρότερο δυνατό σημείο.
Η σημερινή καθημερινότητα σε ό,τι αφορά τα αδέσποτα ζώα, περιγράφεται με την εγκατάλειψη πολλών μεγαλόσωμων τσοπανόσκυλων και κυνηγόσκυλων που τα φροντίζουν, κυρίως, οι εθελοντές της φιλοζωίας. Από αυτούς, πολλοί είναι οι ευαισθητοποιημένοι, μοναχικοί της φιλοζωίας και άλλοι στρατευμένοι στους τοπικούς Φιλοζωϊκούς Συλλόγους. Δε θέλω να σκεφτώ πώς θα ήμασταν χωρίς αυτούς τους ανθρώπους.
Κάποια άλλα ζώα ο Δήμος τα εγκαταλείπει σε Δημοτικές Κοινότητες, ακόμη, και σε ακατοίκητες περιοχές όπου “συνυπάρχουν” με άλλα που τα έχουν εγκαταλείψει πολίτες, πολλά ετοιμόγεννα και άρρωστα, αφημένα όλα μαζί στην τύχη τους.
Αυτή την απάνθρωπη εικόνα καλούμαστε να αποκαταστήσουμε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Θα το πράξουμε, με υπευθυνότητα και ευαισθησία, ανοίγοντας διάπλατα τον πολιτισμό σε όλους τους πολίτες και εφαρμόζοντας τον ισχύοντα Νόμο για τα ζώα. Θα το πράξουμε με μέτρα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Μοναδικός μας στόχος είναι να δουλέψουμε για την εξασφάλιση μιας πολιτισμένης καθημερινότητας για όλους τους δημότες αλλά και για όλα τα ζώα.
*Η Δέσποινα Παπαγιαννούλη είναι εκπαιδευτικός με εξειδίκευση στον πολιτισμό και το θέατρο και υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με το ψηφοδέλτιο του Αντώνη Μαρκούλη, “Προτεραιότητα στον Πολίτη”
