Τελικά όταν έχεις τα βασικά και κυλούνε τα πράγματα σε μια κανονικότητα δεν το εκτιμάς και γκρινιάζεις επιζητώντας το παραπάνω και το καλύτερο.
Τώρα που τα έφεραν έτσι οι συνθήκες, ώστε να αναπολεί ο καθένας εκείνη την κανονικότητα, κατανοεί και την σημασία της. Έρχονται 32 δις ευρώ και έπεσαν και πόσα ακόμη μέχρι τώρα για να προσπαθήσει η κυβέρνηση απλώς να κρατήσει την οικονομία και να μην καταρρεύσει από την πρωτοφανή υγειονομική κρίση που γεννά νέα οικονομική κρίση.
Με τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα να μην ξέρουν τι τους ξημερώνει, το μόνο που ελπίζουν είναι να μείνουν στα ίδια και να μην χειροτερέψουν τα πράγματα. Που κουβέντα για εξέλιξη ή έστω μεσοπρόθεσμα σχέδια!
Απαγορευτικά τούτη τη στιγμή. Αχ αυτή η κανονικότητα, που όσο πεζή είναι ως λέξη, έχει καταστεί στόχος, επιδίωξη και όνειρο…
