*Της Όλγας Κουτμηρίδου- Μεταξά
Είμαι για λίγες ημέρες στον παράδεισο μου.
Με τίς βροχές τού Ιούνη δεν μπόρεσα να εγκατασταθω μόνιμα.Ξημερωματα με ξύπνησε ένας θόρυβος από την σκεπή.Καποιο τρωκτικό έτρεχε πάνω κάτω,κυλωντας την τροφή του.Δεν με άφησε να ξανακοιμηθω. Η ώρα ήταν πέντε και μισή.Βγηκα στην βεράντα.Τι όμορφη πού είναι η φύση στο ξύπνημα της…Τα πουλιά μιλούσαν χαρούμενα μεταξύ τους.. Ένας νυσταγμενος Κόρακας κάθονταν στην κεραία του απέναντι σπιτιού.Τα φύλλα των δέντρων νωχελικα χαιρετούσαν το ξεκίνημα της μέρας….Η πρωινή δροσιά χάιδεψε το πρόσωπο μου..Πριν μπω στο δωμάτιο μου απόλαυσα τα χρώματα του ουρανού… Αυτό το πέρασμα από το σκοτάδι στο φώς με συναρπάζει.. Ευχαρίστησα τον απροσκλητο επισκέπτη μου που έγινε η αιτία να χαρώ την φύση στο ξύπνημα της…Και βέβαια ο επισκέπτης μου δεν θα υπήρχε αν είχα την γατούλα μου.Εφυγε γιατί δεν μένω μόνιμα στο χωριό.Σιγουρα θα ξανααποκτησω,όταν επιτέλους στρώση ο καιρός και αρχίσουν οι διακοπές μου.Καλο καλοκαίρι σε όλους….
