Εκατό χρόνια πέρασαν από την ημέρα, που με το βασιλικό διάταγμα 16, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ της 5ης Μαΐου 1918, ξεκίνησε και επίσημα η αυτοδιοικητική πορεία κάποιων Δήμων στο Ελληνικό Κράτος. Mεταξύ αυτών και της Βέροιας, που πέρασε από 40 κύματα και δύσκολες πολιτικές περιόδους, ακολουθώντας τα ιστορικά γεγονότα στη χώρα. Από τα χρόνια που οι χωματόδρομοι και οι καρόδρομοι, έφταναν μετά κόπων και βασάνων στη διπλανή πόλη, από τις προσφυγικές συνοικίες και τα χαμηλά σπίτια, έφτασε στην σημερινή Μητροπόλεως, Εληάς και Βενιζέλου, παραπλεύρως της Εγνατίας οδού με έναν εύφορο κάμπο που πέρασε και πολύ καλές ημέρες, με επιχειρηματικές δραστηριότητες, ανασκαφική δραστηριότητα και ευρήματα-θησαυρούς της ιστορίας της, με 28 δημάρχους και εκατοντάδες δημοτικούς συμβούλους να σχεδιάζουν το μέλλον της πόλης και την κοινωνία των πολιτών.
Ακολουθώντας την ιστορία της Βέροιας και παρακολουθώντας την πορεία της μέσα στα 100 αυτά χρόνια, το λιγότερο που οφείλουμε όλοι και κυρίως οι τοπικές Αρχές που κρατούν την τύχη της στα χέρια τους (μακάρι και στις καρδιές τους), να σκύψουμε με περισσότερο σεβασμό στην καθημερινότητά της, στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων της και στην ευθύνη μας απέναντι στα παρακλάδια του γενεαλογικού της δέντρου, στις επόμενες γενιές δηλαδή…
Τα 100ά γενέθλια του Δήμου, ίσως θα πρέπει να σηματοδοτήσουν το κομβικό σημείο συνάντησης σκέψεων και απόψεων, πολιτών και Δήμου, ουσιαστικά και με έργο… Όχι μόνο στα πρακτικά!
Στα 200 χρόνια του Δήμου, εμείς δεν θα ζούμε… Μπορούμε όμως να αφήσουμε το στίγμα μας, στα παιδιά και στα εγγόνια μας. Κι αυτό είναι ευθύνη όλων!
