Η μεγάλη τραπεζαρία στολίστηκε με το κόκκινο βελούδινο τραπεζομάντη-
λο,και στην γυαλινη κολωνατη φρουτιερα,ζουμερά πορτοκάλια,μανταρίνια
και ρόδια έχουν την τιμητική τους.Πλησίαζαν Χριστούγεννα!!!! Μοσχοβολού-
σε το σπίτι από τις μυρωδιές.Υπήρχε μιά γλυκιά αναστάτωση,όλοι προσπα-
θούσαμε να ομορφύνουμε τον χώρο,στολίζοντας τον με τα καλά κεντήμα-
τα,τις καθαρές δαντελένιες κουρτίνες,που η μαμά κολάριζε για να στέκουν
ατσαλάκωτες στα παράθυρα.Φτωχικά αλλά μαγικά περνούσαμε τον βαρύ
χειμώνα,κλεισμένοι μέσα στο σπίτι.Γύρω από την μεγάλη ξυλόσομπα ψήνα-
με καλαμπόκια,καστανα,μιλουσαν οι μεγάλοι και εμείς οι μικροί καθαρίζαμε
καρύδια και φουντούκια ή κάναμε τα μαθήματα του σχολείου.
2020 Αυτός ο χρόνος που κοντεύει να τελειώσει αφήνει πίσω του πολύ
πόνο.ανασφάλεια,αμφιβολία,φόβο και πανικό.Όμως αυτος ο εγκλεισμός
μας έκανε να αγαπήσουμε το οχυρό μας.Προσπαθήσουμε να το καθαρισουμε, να το ομορφύνουμε
και να κάνουμε την διαμονή μας πιο ευχάριστη μέσα σε αυτό! Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα!!! Σήμε-
ρα λοιπόν στολίσαμε το σπίτι…Μπάλες,φωτάκια,αστεράκια,αγγελάκια,τάρανδοι,καμπανούλες φάτνη
και Άγιος Βασίλης βοήθησαν μαζί με την χριστουγεννιάτικη μουσική να αλλάξουμε την καθημερινό-
τητα μας.Όταν τελειώσαμε καμαρώναμε τον στολισμό και χαιρόμασταν σαν μικρά παιδιά.Κοιτάζοντας
την φάτνη με τον γεννημένο Χριστό,αναρωτιόμουν αν φέτος θα μπορέσουμε να ζήσουμε την γέννη-
ση Του μέσα στην εκκλησία.Ύστερα σκέφτηκα ότι εκκλησία μπορούμε να κάνουμε το σπίτι και την
καρδιά μας.Σπίτι χωρίς αγάπη και ζεστασιά δεν έχει αξία!Οι πράξεις καθορίζουν το ποιοι είμαστε.Η
πίστη και έξω από τα τείχη της κλεισμένης εκκλησιάς,μπορεί να θεριέψει και να λάμψει σαν το άστρο
της Βηθλεέμ στις καρδιές μας.Ο Κύριος μας είναι στην γή.Σε κάθε δυσκολία μας το μόνο που μας
ζητάει είναι να καταθέτουμε το πρόβλημα μας στα πόδια Του.Αυτός άλλωστε με την γέννηση και την
σταύρωση Του έγινε το Α και το Ω του κόσμου.Ναι!Αγάπησα και αγαπώ το σπίτι μου.Το στόλισα και
έβαλα μέσα τον Χριστό,παρηγοριά,ελπίδα,υπομονή,καρτερικότητα,και αγάπη,μέχρι να έρθει η ώρα
,που οι καμπάνες θα ηχήσουν ξανά,για να μας θυμίσουν,την ζωή που δεν τελειώνει,αλλά γεννάται
,μέσα σε φάτνη φτωχική και συνεχίζει στου Παραδείσου την αιωνιότητα……
