Φιλικές και επιστημονικές συμβουλές προς γονείς, από την δρ. ελεγκτικής και σχολικής ψυχολογίας (ΑΠΘ) και αν. προϊσταμένη του ΚΕΔΔΥ Ημαθίας, Ειρήνη Αναγνώστου μέσα από την συνέντευξή της στον ΑΚΟΥ 99.6, στη Σοφία Γκαγκούση.
Αξίζει να τις διαβάσουμε όλοι:
-Δυστυχώς όλο το σύστημα έχει δώσει υπερβολική σημασία στη «μανία» για τις επιδόσεις των μαθητών. Όμως δεν είναι μόνο η μάθηση στα σχολεία. Από τον παιδικό σταθμό μέχρι και τα μεταπτυχιακά, για να μπορεί ένας μαθητής ή φοιτητής να ανταπεξέλθει στις πιέσεις, στις προκλήσεις και να αποδώσει στο μέγιστο, αυτό που χρειάζεται να είναι σε ισορροπία ο συναισθηματικός κόσμος, ο οποίος επηρεάζει και τη λειτουργία του εγκεφάλου και την συμπεριφορά μας.
-Δεν δίνουμε έμφαση, ως γονείς, μόνο στην ακαδημαϊκή επίδοση του παιδιού. Δεν πρέπει να δώσω έμφαση στο «πώς τα πήγες σήμερα στο σχολείο;» «γράψατε;» ή να ανοίξω τα τετράδια και να σβήνω τα λάθη στις σελίδες.
-Είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά από το νηπιαγωγείο μέχρι και τη Β’ δημοτικού να μάθουν να αγαπάνε τη διαδικασία της μάθησης και μετά, μέσα από αυτό, θα αγαπήσουν το σχολείο και το βιβλίο. Σαφώς με ενδιαφέρει το παιδί να είναι καλός μαθητής, αλλά ας με ενδιαφέρει κυρίως στα πρώτα στάδια το «Πώς πέρασε στο σχολείο;», «Έκανε φίλους;», «Θέλει κάτι να συζητήσουμε;»
-Οι γέφυρες που χτίζονται ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς από τα 5 μέχρι τα 10, είναι αυτές που θα επικρατήσουν σχεδόν για όλη τη ζωή τους. Η εφηβεία είναι ευκαιρία διόρθωσης κάποιων πραγμάτων, αλλά δεν μπορούμε εύκολα να γυρίσουμε στη βάση των πραγμάτων.
– Σήμερα έχουν αυξηθεί τα προβλήματα της οικογένειας, φυσικά μερικές φορές δεν μπορείς να κάνεις πολλά από αυτά που θέλεις ως γονιός, αλλά αν τα παιδιά μάθουν να χαίρονται με λίγα, θα χαίρονται με λίγα. Αν μάθουν να χαίρονται με την ποιότητα, δεν θα ψάχνουν πάντα ποσότητα. Εγώ να μάθω στο παιδί μου ότι έχει πάντα μια αγκαλιά, ένα χάδι στο κεφάλι, τον καλό μου λόγο στο στόμα.
-Το μήνυμα είναι ότι ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι άχρηστος χρόνος. Ας μεριμνήσουμε στο σχολείο, στο σπίτι να παρέχουμε στα παιδιά μας μέσα στην εβδομάδα μια ώρα να ξέρουν ότι δεν πρέπει να κάνουν τίποτα. Για σωματικούς, ψυχολογικούς και συναισθηματικούς λόγους.
