Η ιστορία που θα σας περιγράψω έλαβε χώρα την Πέμπτη 23 Αυγούστου σε αίθουσα γραφείου του πρώην ΙΚΑ Βέροιας .Επρόκειτο για επιτροπή αναπηρίας των ΚΕΠΑ. Θα σας εξιστορήσω τα γεγονότα όπως πραγματικά έγιναν και δεν θα κάνω κανένα σχόλιο και καμία κριτική αφήνοντας να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα ,να κάνετε την δική σας κριτική. Σαφώς κάποιοι από εσάς στην περιπέτεια της γιαγιας θα αναγνωρίσετε αντίστοιχη περιπέτεια οικείου σας προσώπου που δεινοπάθησε περιμένοντας να περάσει απο επιτροπή αναπηρίας ΚΕΠΑ .
Το ραντεβού λοιπόν της γιαγιάς κλεισμένο πριν ένα μήνα περίπου ήταν στις 10 παρά τέταρτο . Η γιαγιά με την κόρη της ήταν 7 ολόκληρα λεπτά πριν την καθορισμένη ώρα έξω από την πόρτα της συνεδρίασης της επιτροπής .Κόσμος πολύς , πάνω από τριάντα άτομα , περιμένουν να τους καλέσουν στην επιτροπή. Κάθε τόσο ακούγεται μιά φωνή πίσω από την κλειστή πόρτα , που να καλεί το όνομα κάποιου ασθενή. Οι κύριοι της επιτροπής απαξιούν να σηκωθούν , να ανοίξουν την πόρτα και να καλέσουν τον κάθε ασθενή χωριστά. Γνώρίζαν πολύ καλά ότι οι άνθρωποι που περιμένουν έξω είναι υπερήλικες που δεν ακούν καλά, έχουν σοβαρές ασθένειες που δεν τους επιτρέπουν να παρακολουθήσουν την εξελισσόμενη διαδικασία. Το χειρότερο είναι αν δεν άκουγες το όνομα σου και δεν παρουσιαζόσουν αμέσως – όπως στο στρατό- θα περνούσες επιτροπή στο τέλος, ενώ φυσικά ήσουν παρών στην ώρα σου. Η γιαγιά μας λοιπόν αρχικά περιμένει υπομονετικά να την φωνάξουν. Εις μάτην όμως , περνά μία ολόκληρη ώρα
και δεν την καλούν. Η ηλικία και η πάθησή της την κάνουν να δυσανασχετεί και να θέλει να φύγει γιατί άρχισαν πονοκέφαλος , πόνος στη μέση , ταχυκαρδία κ.λ.π.
Η κόρη της της λέει να κάνει υπομονή και έτσι περνά άλλη μιά ώρα. Η γιαγιά δεν κρατιέται άλλο και εκεί που ήθελε να φύγει ακούγεται πίσω απο την κλειστή πόρτα ένα επίθετο που ταίριαζε με το δικό της .Σηκώνεται όρθια μαζί με κάποιους άλλους που και αυτοί νόμισαν ότι άκουσαν το όνομά τους. Περνά επιτέλους μέσα στην επιτροπή .Η κόρη διαμαρτυρήθηκε στην επιτροπή για την απαράδεκτη και εξευτελιστική ταλαιπωρία ενός υπερήλικα .Της ψέλλισαν κάποιες αστείες δικαιολογίες που δεν την ικανοποίησαν. Η διαδικασία ενώπιον της επιτροπής κράτησε μόλις 4 λεπτά -ναι καλά ακούσατε- .Δεν της ζητήθηκε ως ο νόμος ορίζει ούτε βιβλιάριο ασθενείας, ούτε ταυτότητα για να δούν ποιά είναι αυτή που περνά από την επιτροπή τους. Δεν έβγαλαν το ακουστικό τους να την εξετάσουν όπως ο νόμος και η ιατρική ορίζουν -πάει τζάπα το πρωινό εργώδες λούσιμο της γιαγιάς για την εξέταση από τους γιατρούς της επιτροπής -. Της έκαναν πέντε ερωτήσεις για να αντιληφθούν το επίπεδο της νοητικής της έκπτωσης, όταν υπάρχει ολόκληρο τεστ που κάνουν οι νευρολόγοι για να θέσουν την ακριβή διάγνωση!! Αυτές οι παραληφθείσες αυτονόητες ενέργειες της επιτροπής , κάνουν τον κόσμο να θεωρεί δυστυχώς αυτές τις επιτροπές στην πλειονότητά τους , παρωδία και ταλαιπωρία. Η γιαγιά μας επέστρεψε στο σπίτι άρρωστη και την έχουμε στο κρεβάτι και προσπαθούμε να την συνεφέρουμε .Πήγε το πρωί έγκαιρα στο ραντεβού της, ευδιάθετη καθοδόν και γύρισε ασθενής στο σπίτι της. Τώρα το ιατρικό ιστορικό της γιαγιάς: Εγχείρηση αντικατάστασης αορτ. βαλβίδας, σακχ.διαβήτης, αρτ. υπέρταση, ενδοκαρδίτιδα προσθ. βαλβίδας με σοβαρού βαθμού στένωση της βαλβίδας, στεφ.νόσος, νόσος ALZHEIMER . Αυτά μόνο !!! ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ
ΥΓ Ο γράφων μέλος πολλών επιτροπών αναπηρίας στο παρελθόν στην Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Έδεσσα ,Κατερίνη ,Βέροια – είτε ως πρόεδρος είτε ως μέλος – δηλώνει δημόσια ότι ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο σαν το σημερινό!
ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΑΧΜΑΤΖΙΔΗΣ
ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ
πρώην Πρόεδρος γιατρών
ΣΕΥΠΙΚΑ ΗΜΑΘΙΑΣ
