Το όλο σκηνικό προδιέγραφε κάτι διαφορετικό. Ο χώρος ιδανικός για θεατρικές παραστάσεις. Με οικεία πρόσωπα στη σκηνή, να εντυπωσιάζουν με τις ικανότητες που εδώ και αρκετό καιρό διαπιστώσαμε ότι διαθέτουν. Όλη η παράσταση ξεχωριστή. Ιδιαίτερη. Έξι μικρές ιστορίες του Μουρσελά, χωρίς εξάρσεις και εμπορικές εμπνεύσεις, που αποδόθηκαν εξαιρετικά. Με πολύ καλές ερμηνείες όλων των ηθοποιών, νέων και παλιών. Δείγμα της σκληρής και μεθοδικής δουλειάς. Όπως πάντα.
Επιτρέψτε μας μια ειδική αναφορά στη Μαρία Σαγρή. Που δεν είχαμε την τύχη να την απολαύσουμε ξανά στο σανίδι. Μια έτοιμη, ταλαντούχα, φτασμένη ηθοποιός, με σπουδές στο ΚΘΒΕ, που δεν είχε την ευκαιρία να ανελιχθεί όσο της άξιζε. Οι ‘Αίρεσις’ την ανακάλυψαν και έδωσαν τη δυνατότητα σε όλους μας να χαρούμε τις υποκριτικές της ικανότητες.
Για τους δύσπιστους, απόψε, η τελευταία παράσταση, στο κτίριο Μπουτάρη.
