Περισσότερο επικοινωνιακής κατανάλωσης μάλλον η πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για μη χρησιμοποίηση κανενός συγγενικού του προσώπου σε μελλοντική δική του κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας. Πολλά μπορεί κάποιος να καταλογίσει στην οικογενειοκρατία στη χώρα μας, και ειδικότερα στην οικογένεια Μητσοτάκη, ωστόσο ακόμη και οι εκτός χώρου θα συμφωνήσουν ότι για παράδειγμα η Ντόρα Μπακογιάννη αποτελεί ένα κεφάλαιο για την παράταξη. Με πάντα σοβαρή και βαρύνουσα άποψη, καθώς και έργο στο πολιτικό της παρελθόν, από το οποίο και η Ημαθία έχει να θυμάται. (Τα στέγαστρα των βασιλικών τάφων των αρχαίων Αιγών που έγιναν επί των ημερών της στο υπουργείο Πολιτισμού έδωσαν και δίνουν πνοή στον τουρισμό της Ημαθίας.)
Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι μια στοχευμένη αξιοποίηση συγγενικών προσώπων σε μια κυβέρνηση, αλλά η άκριτη επιλογή τέτοιων σε άλλα πόστα εξουσίας, μικρότερης εμβέλειας, που δεν σταμάτησαν ποτέ και σε καμία κυβέρνηση. Αυτό οφείλει να διορθώσει αν εκλεγεί πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στοχεύοντας στην ουσία του ζητήματος και όχι σε επικοινωνιακά τεχνάσματα. Χωρίς φυσικά να ξεχνά ο ίδιος πως το γεγονός ότι είναι και ο ίδιος γιος ηγέτη της παράταξης βάρυνε στην εσωκομματική μάχη της Ν.Δ. και πρόκρινε σε μεγάλο βαθμό τη συμμετοχή και στη συνέχεια στην εκλογή του, χωρίς κανείς να αμφισβητεί τις ικανότητες και την οξυδέρκεια του ανδρός.
