«Μια φορά κι ένα καιρό, μια γερόντισσα πήγαινε στο χωράφι της να μαζέψει λάχανα.
Στο δρόμο πέρασε μπροστά από μια σπηλιά και μέσα είδε δώδεκα άντρες. Ήταν οι δώδεκα μήνες του χρόνου. Τότε αυτοί γύρισαν προς το μέρος της και τη ρώτησαν:
«Γιαγιά, πες μας, ποιος είναι ο πιο καλός μηνάς του χρόνου;»
«Όλοι είναι κάλοι παλικαριά μου», είπε η γιαγιά. Το Γενάρη χιονίζει, το Φλεβάρη βρέχει, ο Μάρτης φέρνει τα τελευταία κρύα και τις πρώτες λιακάδες, ο Απρίλης γεμίζει τη γη λουλούδια. Ο Μάης μας φέρνει πολλές μυρωδιές και χρώματα και μοσχοβολά ο τόπος. Ο Ιούνης χρυσώνει τα χωράφια και οι γεωργοί θερίζουν τα σιτάρια και τα κριθάρια. Ο Ιούλης φέρνει καρπούζια και πεπόνια, και οι γεωργοί μαζεύουν τα μύγδαλα. Τον Αύγουστο έχουμε τα σύκα, τα σταφύλια και τις χαρές της θάλασσας. Το Σεπτέμβρη πατάμε τα σταφύλια στα πατητήρια και χαιρόμαστε τα καινούργια φρούτα: μήλα, αχλάδια και ρόδια. Ο Οκτώβρης μάς φέρνει το καλό κρασί που ευφραίνει την καρδιά μας και τα πρωτοβρόχια που δροσίζουν τη γη. Το Νοέμβρη έχουμε τις ελιές και το λάδι, και τον Δεκέμβρη τα πρώτα χιόνια και τις τελευταίες μέρες του χρόνου», τους απάντησε λέγοντας κάτι καλό για όλους.
Τότε οι μήνες της είπαν:
«Γιαγιάκα, αφού μας παίνεψες όλους, θέλουμε να σε ανταμείψουμε. Δώσε μας το μαντήλι σου».
Και γέμισαν το μαντηλάκι τόσο πολύ, που με δυσκολία η γιαγιά κατάφερε να δέσει μαζί τις τέσσερις άκρες του.
Η γερόντισσα τους ευχαρίστησε και γύρισε σπίτι της, στο σπίτι είπε στα παιδιά της:
«Επιτέλους, τώρα έχουμε να φάμε ό,τι θέλουμε. Κοιτάξτε τι σας έφερα! Και λέγοντας αυτά, άνοιξε το μαντηλάκι κι από μέσα ξεχύθηκαν μια χούφτα λίρες».
Μια μέρα κάποια γειτόνισσα την επισκέφτηκε και, περίεργη καθώς ήταν, τη ρώτησε πού είχε βρει τόσα λεφτά.
«Μου τα χάρισαν οι δώδεκα μήνες του χρόνου», απάντησε εκείνη.
«Θα’ θελα να πάω κι εγώ να τους βρω», είπε η γειτόνισσα. Έτσι κι έκανε.
«Καλημέρα σε όλους», είπε η γυναίκα όταν τους είδε.
«Κυρά, για πες μας, ποιος είναι ο πιο καλός μήνας του χρόνου;»
Ποιος είναι ο πιο καλός; σκέφτηκε η γυναίκα
«Κανένας δεν αξίζει. Το Γενάρη χιονίζει, το Φλεβάρη βρέχει… Πραγματικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανέναν».
«Καλά, καλά». Είπαν οι μήνες. «Δώσε μας το μαντήλι σου κι εμείς θα σ’ ανταμείψουμε γι’ αυτό που είπες».
Η γυναίκα έδωσε το μαντήλι κι εκείνοι το γέμισαν τόσο, που με δυσκολία μπορούσαν να δεθούν οι τέσσερις άκρως του.
«Χίλια ευχαριστώ», φώναξε χαρούμενη η γυναίκα και γύρισε σπίτι .
Εκεί είπε στα παιδία της:
«Και τώρα θα ζήσουμε το ίδιο καλά όπως οι γείτονες μας. κοιτάξτε τι σας έφερα!»
Έλυσε το μαντήλι, αλλά από αυτό δεν ξεχύθηκαν παρά σκουπίδια.
Η γυναίκα φουρκίστηκε, έτρεξε στη γειτόνισσα και την κατηγόρησε πως δεν την είχε συμβουλέψει σωστά.
«Μα τι απάντησες στους μήνες όταν σε ρώτησαν ποιος είναι ο πιο καλός;» τη ρώτησε η γερόντισσα.
«Απάντησα πως κανείς τους δεν αξίζει τίποτα».
«Ε, τότε, κι αυτοί σ’ αντάμειψαν ανάλογα», είπε λυπημένη εκείνη.
Δάφνη Φιλίππου & Πόλα Καραντάνα
«Ιστορίες για να ονειρεύεσαι…
παιχνίδια για να μεγαλώνεις»
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν είπε: «Τα πάντα είναι ενέργεια και μόνο αυτό υπάρχει. Συντονίσου με τη συχνότητα της πραγματικότητας που επιθυμείς, και δεν μπορεί παρά να την αποκτήσεις. Δε γίνεται αλλιώς. Δεν πρόκειται για φιλοσοφία, πρόκειται για φυσική». Η ιστορία επαληθεύει την παραπάνω ρήση και καθιστά σαφές ότι ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε τα πράγματα επηρεάζει αυτό που θα φέρει το μέλλον. Η θετική θεώρηση των γεγονότων δημιουργεί θετικές δονήσεις και προκαλεί θετικά αποτελέσματα. Με άλλα λόγια, η ενέργεια που στέλνουμε μέσα από κάθε σκέψη και συμπεριφορά, επιστρέφεται σε εμάς με την ίδια ποιότητα.
Η πραγματικότητα που ζούμε είναι προβολή. Μεταφράζουμε τις καταστάσεις πάντα με βάση τις γνωστικές μας δομές, δηλ. με τον τρόπο που οργανώνεται η σκέψη μας σε συνάρτηση με τις εμπειρίες που βιώνουμε. Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις διαμορφώνεται από τις προσδοκίες που δημιουργούμε στην αδιάκοπη προσπάθειά να προβλέψουμε το μέλλον. Αν προσδοκώ αίσια έκβαση των γεγονότων, δημιουργώ τις προϋποθέσεις να έρθει κάτι θετικό στο δρόμο μου. Αν βλέπω τα πράγματα με απαισιοδοξία, είναι πολύ πιθανό να επαληθευτούν οι αρνητικές προβλέψεις μου.
Είναι γενικά παραδεκτό ότι αξίζει να βλέπουμε το ποτήρι της ζωής πάντα μισογεμάτο. Η θετική στάση απέναντι στις καταστάσεις είναι η πιο σωστή επιλογή, επειδή μας προσφέρει τη δυνατότητα να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να αναλάβουμε την ευθύνη να επιδράσουμε πάνω σε γεγονότα που φαινομενικά βρίσκονται έξω από τον έλεγχό μας. Η αισιοδοξία και η θετική θεώρηση της πραγματικότητας είναι το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται τα θαύματα.
