Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
μπορεί η ζέστη να είναι αφόρητη, η λαοπρόβλητη όμως κυβέρνησή μας θα «φορτώσει» τους τραπεζικούς λογαριασμούς μας με το επίδομα θέρμανσης.
Και εάν αναρωτιέστε γιατί τέτοια εποχή, η απάντηση είναι απλή.
Επειδή το έχει πλέον τσεκουρώσει και αυτό, το συγκεκριμένο επίδομα μόνο κρύο μπορεί να προσφέρει και όχι ζεστασιά.
Για αυτό αποφασίστηκε να μοιραστεί στις καυτές ημέρες του καλοκαιριού.
Κατά τα λοιπά όλα βαίνουν καλώς.
Σε μία εποχή που στον υπόλοιπο κόσμο τα σκουπίδια είναι επιστήμη και αφήνουν χρήμα, εμείς επιδιώκουμε, με το συγκεκριμένο αντικείμενο, να ασχολούνται μόνο οι ψηφοφόροι μας, κανείς άλλος.
Θάνατος στον ιδιωτικό τομέα και στα καπιταλιστικά γουρούνια.
Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς με τα σκουπίδια μας καλύτερα!
Τι θα μπορούσε όμως να αναμένει κανείς από μία χώρα, της οποίας η θρησκευτική ηγεσία της, πιστεύει ότι το πρόβλημα με το μάθημα των θρησκευτικών έγκειται στη συννεφούλα και στον μπαγάσα.
Επειδή πάντως σύμφωνα με αποκλειστικές και χοντρές πληροφορίες, υπάρχει η σκέψη, στις σελίδες των βιβλίων να εισχωρήσει ο Ζωιδάκης με τις μαντινάδες του, και:
«στην αλυσίδα που φορείς
και στο σταυρό που έχεις,
κρέμομαι εγώ και όχι ο Χριστός
φως μου να το κατέχεις»
«γιατί τη θέση του Χριστού
επήρα στο σταυρό σου
να με φορείς επάνω σου
να μ’ έχεις φυλαχτό σου»,
καλό θα ήταν να γνωρίζουμε την θέση και της Ελλαδικής Εκκλησίας!
Αγαπητοί και σεβαστοί εκπρόσωποι της Διοικούσας Εκκλησίας, ο ρόλος σας δεν είναι των μουσικών επιμελητών, αλλά στην φύλαξη της αυθεντικής Ορθόδοξης θεολογίας, και πάντως όχι στην «αλλοίωσή της».
Οι όροι που καθορίστηκαν από τις Οικουμενικές συνόδους είναι αμετάβλητοι και αποτελούν τμήμα της παράδοσής μας και κανείς δεν μπορεί να «παίζει» με αυτούς!
Για αυτό και γνωστός, λόγιος Ιεράρχης, αναφέρει για το μάθημα των θρησκευτικών: « Εἶναι ἕνα πρόγραμμα τό ὁποῖο ἑτοιμάσθηκε ἀπό μιά ὁμάδα θεολόγων, πού εἶναι γνωστοί στούς ἐκκλησιαστικούς κύκλους καί δέν χρειάζεται νά ἀναφερθοῦν ὀνόματα, ἡ ὁποία ἔχει μιά μεταπατερική κατεύθυνση», και συνεχίζει: « Ὅταν διαβάση κανείς ἔστω καί πρόχειρα τούς φακέλλους τοῦ μαθητῆ καί ὅταν δῆ ἀπό ποῦ ἐπιλέγεται τό ὑλικό, θά τό διαπιστώση εὐχερῶς. Μνημονεύονται χωρία ἀπό κείμενα συγκεκριμένων ἀνθρώπων πού ἔχουν συγκεκριμένη θεολογική σκέψη. Αὐτό γιά μένα εἶναι πάρα πολύ ἐπικίνδυνο».
Το πρόβλημα δηλαδή έγκειται στην αλλοίωση της Ορθοδόξου πίστεως, αποτέλεσμα της μεταπατερικής θεολογίας και της θεολογίας του τίποτα με μπόλικο καθόλου.
Για αυτό αφήστε τις δικαιολογίες και τα τραγούδια στην άκρη και μιλήστε με ειλικρίνεια.
Πείτε, ότι αναγκαστικά το μάθημα των θρησκευτικών έχει πλήρως αποκοπεί από την Ορθόδοξη Θεολογία και πρόκειται για ένα μάθημα κοινωνιολογικό και φιλοσοφικό με σαφή κοσμικό χαρακτήρα και όχι σωτηριολογικό.
Δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά.
Εάν το μάθημα γίνει Ορθόδοξο τότε θα πρέπει να ειπωθεί ότι η Εκκλησία του Χριστού είναι Μία, Αγία, Καθολική (δεν εννοώ τον φίλο για πολλούς επίσκοπο Ρώμης) και Αποστολική.
Θα πρέπει να διδαχθεί, ότι δεν υπάρχουν άλλες Εκκλησίες αλλά ομολογίες, κατά συνέπεια δεν έχει νόημα το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ), για τους Ορθοδόξους.
Θα πρέπει τότε οι μαθητές, τα παιδιά μας να μάθουν ότι δεν πιστεύουμε όλοι στον ίδιο Θεό.
Ο δικός μας Θεός είναι Ένας και συγκεκριμένος.
Είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή.
Είναι η άμπελος η αληθινή.
Τέλος, σε ένα ορθόδοξο μάθημα θα πρέπει να υπάρχει και κεφάλαιο που να αναφέρεται στους αγώνες των Αγίων και των μαρτύρων για τη διαφύλαξη της πίστης μας.
Ένα κεφάλαιο στο οποίο θα τονίζεται ότι το πανθρησκειακό μείγμα – αγαπολογία, που είναι η μόδα της εποχής μας οδηγεί στη σύγχυση και εν τέλει στην πλήρη κατεδάφιση της Ορθόδοξης Θεολογίας!
Εάν τώρα, δεχθούμε ότι λόγω της συννεφούλας, της συννεφιάς δηλαδή, δεν μπορούσανε οι εκπρόσωποί μας να «συνομιλήσουν» με το Άγιο πνεύμα και να δούνε την αλήθεια, τότε και εγώ μαζί τους στην κατάργηση της συννεφούλας!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
