Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
την εβδομάδα που πέρασε ήμουν περίεργος να δω τι χρώμα γραβάτα θα φορούσε ο Αλέξης μας, αλλά για μία κόμη φορά, τζίφος.
Τελικά Αλέξη από ότι φαίνεται, όχι γραβάτα δεν θα φορέσεις, αλλά ούτε μαγιό!
Κοινώς μας πήρανε και τα σώβρακα!
Και όσο σκέφτομαι ότι θα τους μαθαίναμε πεντοζάλι!
Τουλάχιστον να τους μάθουμε πως μαγειρεύονται τα γεμιστά, από … αρχιτεκτονικής απόψεως εννοώ!
Και όχι μόνο δεν πήραμε υποσχέσεις για το χρέος, αλλά δεν έκλεισε και η ριμάδα η αξιολόγηση!
Η αλήθεια πάντως είναι φίλοι μου, ότι η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης τσίρκο, θυμίζει Χατζηχρήστο στην ελληνική ταινία «τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει» και τη σκηνή όπου ζητά δάνειο σε δραχμάς και στο τέλος καταλήγει να εκλιπαρεί και να λέει: «δώσε πετσέτες, δώσε τραπεζομάντιλα, δώσε φλιτζάνια, ποτήρια, … κάτι να πάρω, δώσε κάτι τέλος πάντων»!
Έτσι και εμείς εκλιπαρούμε πλέον, να μας δώσουν κάτι!
Και επειδή ως γνωστό από τους εταίρους μας πήραμε το … απόλυτο τίποτα, αμέσως επιστρέψατε στη χώρα και το παραμύθι το αλλάξατε.
Αυτό που ενδιαφέρει μας είπατε, είναι να βγει η χώρα στις αγορές με χαμηλό επιτόκιο.
Ρε καλώς τα παιδιά, που επιστρέψανε από την εκδρομή του δεκαπενταμελούς, ξεσουρώσανε και ανακαλύψανε την πραγματικότητα, όπως ο υπουργός που ανακάλυψε το διάστημα με την καινούρια διαστημική υπηρεσία του!
Και επειδή από τη στιγμή που κάνατε την εμφάνισή σας στην κεντρική πολιτική σκηνή, μας έχετε φλομώσει στο παραμύθι, για αυτό και εγώ σήμερα, θα σας θυμίσω την κοκκινοσκουφίτσα, την οποία θα μεταφέρω στο σήμερα, για να δούμε πως θα έλθει και η ανάπτυξη-επενδύσεις!
Που λέτε λοιπόν φίλοι μου,
μία φορά και ένα καιρό, κάποτε στην άκρη ενός δάσους, ζούσε με τη μαμά του ένα όμορφο κοριτσάκι. Την έλεγαν κοκκινοσκουφίτσα επειδή φορούσε συνέχεια ένα κόκκινο σκουφάκι που της είχε χαρίσει η γιαγιά της.
Στο σήμερα, τη θέση της κοκκινοσκουφίτσας την έχει ο επενδυτής, ο οποίος ονομάζεται έτσι επειδή διαθέτει κεφάλαια, τα οποία μπορεί να επενδύσει, για να φέρει την ανάπτυξη!
Μια μέρα η μαμά, είπε «κοκκινοσκουφίτσα μου η γιαγιά είναι άρρωστη. Πήγαινε να τη δεις και πάρε να της δώσεις αυτό το καλαθάκι που ετοίμασα. Πρόσεχε όμως γιατί στο δάσος ζει ο κακός λύκος και είναι πολύ επικίνδυνος ».
Στο σήμερα, τη θέση της γιαγιάς την κατέχει η περιοχή του Ελληνικού, όπου πρόκειται να λάβει χώρα, μία επένδυση πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της πατρίδας. Ο επενδυτής λοιπόν πήρε εντολή να έλθει να δει τι γίνεται στο ελληνικό (γιαγιά), και του δώσανε και το καλαθάκι με τα χρήματα και τις νέες θέσεις εργασίας. Τον προειδοποιήσανε όμως, να προσέχει διότι στο δάσος που θα πας του είπανε, στην Ελλάδα δηλαδή, κυκλοφορεί ο κακός ο λύκος, που στην προκειμένη περίπτωση είναι διάφορες υπηρεσίες, όπως το δασαρχείο, η αρχαιολογία και … έχει ο Θεός!
Η κοκκινοσκουφίτσα ξεκίνησε χαρούμενη για το σπίτι της γιαγιάς που ήταν στην άλλη άκρη του δάσους. Ξάφνου, ενώ μάζευε λουλούδια για τη γιαγιά της πετάγεται μπροστά της ο κακός λύκος:
(paramithia.net – ιστοσελίδα τα παραμύθια των αδελφών Γκριμ)
Η κοκκινοσκουφίτσα, ξεχνώντας τη συμβουλή της μαμάς της, απάντησε στο λύκο « πάω αυτό το καλαθάκι στη γιαγιά μου, που είναι άρρωστη» .
Στο σήμερα, ο επενδυτής καθώς πήγαινε στο ελληνικό και μετρούσε τα κεφάλαια και σχεδίαζε, εμφανίστηκε, ο δασάρχης με στολή αρχαίου σπαρτιάτη, μπορεί και μυρμιδόνα, δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη, αλλά θα δημιουργηθεί μία επιτροπή για να ξεκαθαρίσει το θέμα, της στολής!
Η συνέχεια φίλοι μου, γνωστή.
Ο κακός ο λύκος, οι υπηρεσίες δηλαδή, οι γραφειοκράτες, που ανακαλύψανε δάσος και αρχαία στην περιοχή του αεροδρομίου (έπρεπε να σταματήσουν να πετάνε τα αεροπλάνα για να αποκαλυφθούν!), έφαγε τη γιαγιά, … δηλαδή εξαφανίσανε την επένδυση, ή για να ακριβολογούμε, θα την εξαφανίσουν όπως πάνε.
Σε λίγο έφτασε στο σπίτι η Κοκκινοσκουφίτσα. Χαιρέτησε τη γιαγιά της άλλα της φάνηκε λίγο διαφορετική όταν πλησίασε στο κρεβάτι.
-Γιαγιά γιατί τα αφτιά σου είναι τόσο μεγάλα;
-Για να σε ακούω καλύτερα παιδάκι μου απάντησε ο λύκος με πιο λεπτή φωνή.
-Και το στόμα σου γιατί είναι τόσο μεγάλο;
-Για να σε φάω καλύτερα! Είπε και την έκανε μια χαψιά!
Στο σήμερα, η κοκκινοσκουφίτσα-επενδυτής, φθάνει στην περιοχή και αναρωτιέται:
γιατί τόση γραφειοκρατία, γιατί τόση καθυστέρηση, γιατί τόσες υπογραφές.
Το παραμύθι μας, όμως φίλοι μου όπως γνωρίζετε έχει καλό τέλος.
Εμφανίστηκε ο κυνηγός, σκότωσε τον κακό τον λύκο και ελευθέρωσε τη γιαγιά και την κοκκινοσκουφίτσα.
Επειδή όμως η πραγματικότητα δεν είναι παραμύθι και ευτυχία, αλλά σκληρή και αδυσώπητη, για αυτό σε εμάς δεν έχει εμφανιστεί ακόμη ο κυνηγός, τον ψάχνουμε.
Αναζητούμε ακόμη το κοφτερό του μαχαίρι, που θα ανοίξει την κοιλιά του λύκου, θα κάνει τις βαθιές τομές που απαιτεί η χώρα, για να μπορέσει η γιαγιά να μείνει ζωντανή.
Για την ώρα πάντως βρισκόμαστε στη χρονική στιγμή, που έχει έλθει ο πρόεδρος της βουλής και φωνάζει: «κυνηγοί, κυνηγοί, κυνηγοί,…»!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
ΥΓ. παίξανε οι ηθοποιοί:
κοκκινοσκουφίτσα – επενδυτής,
κακός λύκος – δασαρχείο, αρχαιολογία και γενικά ελληνική γραφειοκρατία,
γιαγιά – ελληνικό και γενικότερα κατακαημένη πατρίδα που «θέλει» επενδύσεις,
μεταφορά στο σήμερα, ο ευσωμούλης, ο χοντρούλης, κοινώς ο Βελεντζούλης!
