Της Χρύσας Μπέκα, Ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας
Η ζωή σπάνια ακολουθεί μια σαφώς προδιαγεγραμμένη πορεία. Απρόβλεπτα και ανεξέλεγκτα γεγονότα, συναισθηματικά έντονες εμπειρίες και ποικίλες περίοδοι κρίσης αναταράσσουν την υποτιθέμενα ομαλή έκβαση της καθημερινότητάς μας. Κάθε αλλαγή είναι μια σύγκρουση της σταθερότητας του παρελθόντος με το αβέβαιο μέλλον που εκτυλίσσεται μπροστά μας. Η κάθε μέρα φέρνει καινούριες δυνατότητες. Οι συνθήκες που διαμορφώνουν το πλαίσιο της δράσης μας συνεχώς μεταβάλλονται, οι ανάγκες μας διαδέχονται με σταθερή πορεία η μια την άλλη, οι προτεραιότητές μας διαφοροποιούνται, οι δυναμικές των σχέσεων στις οποίες εμπλεκόμαστε, αλλάζουν.
Κάθε σύστημα είναι προορισμένο να κινείται και να αυτό-οργανώνεται ασταμάτητα στην προσπάθειά του να προσαρμόζεται διαρκώς σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον και να προσπαθεί να διατηρήσει, μέσω της συνεχούς ροής, την ισορροπία του. Οι συνθήκες εξελίσσονται αυτοσχεδιαστικά, πολλές φορές χωρίς να αντιλαμβανόμαστε συνειδητά αυτή την κίνηση. Η αντίληψη ότι τα πράγματα παραμένουν σταθερά είναι ψευδαίσθηση. Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη, επειδή προωθεί τη ζωή. Καθετί που παραμένει ακίνητο και παγιωμένο, είναι καταδικασμένο να τερματιστεί. Η αλλαγή είναι συνώνυμη με την ύπαρξη. Κάθε αλλαγή ακολουθεί μια συγκεκριμένη αρχιτεκτονική. Κάθε βήμα προκύπτει από προηγούμενο και δίνει χώρο για να εξελιχθεί το επόμενο. Ολοκληρώνεται ένα στάδιο και, αφού αναπλαισιωθεί ό, τι πραγματοποιήθηκε, προχωρά η διαδικασία της αλλαγής στην επόμενη φάση της. Τα βήματα είναι σταθερά και αλυσιδωτά:
Επίγνωση: Για να αλλάξει κανείς μια συνθήκη αρχικά χρειάζεται να συνειδητοποιήσει τη θέση του στο «εδώ και τώρα». Πρέπει να ορίσει με σαφήνεια τις συντεταγμένες του. Να βιώσει την πραγματικότητά του στο παρόν και να έρθει σε επαφή με τις ανάγκες του. Μέσα από τον αγώνα για την ικανοποίηση των αναγκών γεννιέται η επιθυμία για αλλαγή και γίνεται πιο ξεκάθαρη η πρόθεση του τι χρειάζεται να αλλάξει. Είναι απαραίτητο να έχει κάποιος επίγνωση των σκέψεων, των συναισθημάτων και των συμπεριφορών του, για να μπορεί να προχωρήσει στην τροποποίησή τους.
Αποδοχή: Κάθε αλλαγή είναι μια απώλεια. Αφήνω κάτι πίσω και υποδέχομαι μια καινούρια πραγματικότητα. Κάθε απώλεια συνοδεύεται από συναισθήματα θυμού ή θλίψης για αυτό που έμεινε πίσω και φόβου για αυτό που θα φέρει το μέλλον. Πολλοί άνθρωποι μεταφράζουν τη διαδικασία της αλλαγής με αυτό τον τρόπο, χωρίς να είναι σε θέση να διακρίνουν τι διαφορετικό μπορεί να έχει αυτή η αλλαγή από τις προηγούμενες αλλαγές στη ζωή τους. Με άλλα λόγια, είναι σημαντικό να αποδεχτώ τη διαδικασία της αλλαγής και τα συναισθήματα που αυτή προκαλεί, αλλά να της επιτρέψω να εξελιχθεί, χωρίς να μπλοκάρω τη ροή της επηρεασμένος από προγενέστερες εμπειρίες αλλαγής. Κάθε αλλαγή έχει διαφορετικό νόημα και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια νέα εμπειρία που ήρθε στο τώρα για να προσφέρει ένα ωφέλιμο μάθημα ζωής.
Δυνατότητα επιλογής: Η διαδικασία της αλλαγής θέτει σε λειτουργία την έμφυτη δημιουργικότητα και τον αυθορμητισμό μας, ποιότητες με τις οποίες είμαστε όλοι γενετικώς εξοπλισμένοι. Αποτελεί ευκαιρία για να ανασυρθούν δυνάμεις που, ενδεχομένως, δεν γνωρίζαμε ότι είχαμε. Όταν οι συνθήκες μεταβάλλονται, καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε αυτές και να καταφέρουμε να διατηρήσουμε τη δυναμική μας ισορροπία. Ακόμη και όταν η αλλαγή δεν είναι επιθυμητή, μαθαίνουμε ότι ανακαλύπτουμε τον τρόπο να τη διαχειριστούμε και να επιβιώσουμε σωματικά ή συναισθηματικά. Κάθε δυσκολία κρύβει ένα μάθημα. Κάθε αλλαγή προσφέρει ένα κέρδος, που μπορεί να μην γίνεται ξεκάθαρο από την αρχή. Το βασικότερο μήνυμα της αλλαγής, είναι ότι μας φέρνει σε επαφή με την αίσθηση ότι οι εναλλακτικές επιλογές δράσης είναι αμέτρητες και έχουμε την ελευθερία να κινηθούμε προς την κατεύθυνση που ορίζουν οι τρέχουσες ανάγκες μας.
Στο εργαστήριο της Δευτέρας 15/5/17 στις 5:30 θα προσπαθήσουμε να παίξουμε με την ευελιξία μας σε:
αλλαγές που επιλέγουμε να κάνουμε….
αλλαγές που επιβάλλονται από άλλους…
αλλαγές που δεν ελέγχουμε…
