Μπορώ να πω με βεβαιότητα πως στην Ελλάδα της εποχής αυτής, οι μισοί Έλληνες ευχαρίστως θα δεχόντουσαν να γίνουν αιφνιδίως πολίτες ενός τόπου όπως η αρχαία πόλη των Αθηνών, υπό την προϋπόθεση πως αυτό θα είχε γίνει το 594 προ Χριστού. Τότε που ανώτατος άρχων της πόλης ήταν ο σοφός Σόλων. Όχι διότι το δημοκρατικό καθεστώς ήταν στις πιο καλές του μέρες. Ίσα-ίσα που τα πολιτικά πράγματα εκείνα τα χρόνια ήταν χειρότερα κι από τα σημερινά τα δικά μας.
Οι Αθηναίοι τότε, προδομένοι από τους πολιτικούς, ήσαν απογοητευμένοι και δυστυχείς, όσο περίπου κι εμείς σήμερα. Εκφυλιστικά φαινόμενα, κακοδιοίκηση και αποσταθεροποίηση, χαρακτήριζαν και τότε τη ζωή των ανθρώπων και τη λειτουργία της Πόλης. Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στους ηγέτες της μιας και της άλλης φατρίας, ήσαν το ίδιο σκληρές σαν κι αυτές που ζήσαμε πρόσφατα, στην Ελληνική Βουλή. Τότε που οι δύο αρχηγοί – μονομάχοι, διασταύρωναν τα σπαθιά και τη λάσπη τους χρησιμοποιώντας λυσσαλέα φρασεολογία.
Αλλά και στο επίπεδο προβλημάτων του λαού, τα πράγματα δεν ήσαν τότε καλά. Έτσι που στρατιές πολιτών εγκατέλειπαν την πόλη τους και αναζητούσαν καλύτερους τόπους. Απαράλλαχτα όπως συμβαίνει κι εδώ σήμερα που εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες διασκορπίζονται σε Σκανδιναβίες, Ευρώπες και Αυστραλίες αναζητώντας καλύτερη τύχη.
Γιατί λοιπόν να λέμε πως οι μισοί Έλληνες νοσταλγούν μιαν αρχαία και δύστυχη Αθήνα που πορεύονταν με τέτοια χαρακτηριστικά; Για ένα και αποκλειστικό λόγο; Μήπως και ενταχθούν κι αυτοί στη «σεισάχθεια», στο νόμο δηλαδή του Σόλωνος που χάριζε δημόσια και ιδιωτικά χρέη στους καταχρεωμένους και τότε Αθηναίους.
Τη δύσκολη εκείνη εποχή, στις δύσκολες ώρες, οι Αθηναίοι αναζήτησαν τη σωτηρία στον κόσμο των λογίων και εντίμων πατριωτών. Ο Σόλων ήταν ο καλύτερος. Και σ’ αυτόν ανέθεσαν το έργο της σωτηρίας.
Η απόφασή του να απαλλάξει τους συμπολίτες του από το άχθος των οικονομικών δυσκολιών διαγράφοντας όλα τα χρέη τους δεν ήταν απόρροια δημαγωγίας, αλλά ορθής εκτίμησης των αναπτυξιακών δεδομένων. Αυτών που οι σημερινοί ρυθμιστές της οικονομίας μας αγνοούν τόσο προκλητικά που στους υποψιασμένους Έλληνες κυριαρχεί η βεβαιότητα πως οι Ευρωπαίοι, με τα μέτρα που επιβάλλουν, αποσκοπούν όχι μόνο στην οικονομική μας εξόντωση αλλά και την αποδιοργάνωσή μας ως έθνους.
Υπάρχει ελπίς;
Εκείνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι να μας δώσει ο καλός Θεός των Ελλήνων έναν σοφό Σόλωνα που θα επιβάλλει τη σεισάχθεια και στον τόπο μας.
Να χαμογελάσουν επιτέλους όλοι της Ελληνικής γης οι πονεμένοι.
Ορ. Σιδηρόπουλος
