Δυο είναι οι λόγοι που αποφάσισα να συμπεριλάβω την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Αλεξάνδρειας μέσα στο φωτογραφικό λεύκωμα. Πρώτον, διότι φιλοδόξησε να αναδειχτεί στον οικονομικό φορέα, ο οποίος θα προστάτευε τον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής από μεσάζο¬ντες και τοκογλύφους, που για πολλά χρόνια τους εκμεταλλεύονταν. Και δεύτερον, διότι υπήρ¬ξα υπάλληλος σ’ αυτό τον φορέα για 25 ολόκληρα χρόνια, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκα λίγο πριν την οικονομική του κατάρρευση.
Η Ένωση, όπως απλά την έλεγε ο κόσμος, ιδρύθηκε στα τέλη του 1957. Πρωταγωνιστές στην προσπάθεια ήταν ο αειθαλής πάντα Ανδρέας Κυρόπουλος και κάποιοι ακόμα που δεν ζουν πια, όπως ο Ηλίας Φωτόπουλος, ο Θόδωρος Κουρκουτάς, ο Οδυσσέας Βασιλόπουλος, ο Χρ. Καλταβερίδης κ.ά.
Γρήγορα απέκτησε ιδιόκτητα κτίρια, προσέλαβε προσωπικό, οργάνωσε γραφεία, απλώθηκε σε πολλές δραστηριότητες, για πολλά χρόνια όλες κερδοφόρες, όπως εκκοκκιστήριο βάμβακος, διαλογητήρια φρούτων, τμήμα σποροπαραγωγής, γεωργικά φάρμακα και λιπάσματα.
Ανάμεσα τους ξεχωριστή θέση κατείχε το ονομαζόμενο Πρατήριο Τροφίμων, ένα κανονικό παντοπωλείο ή για να το πούμε με το σημερινό του όνομα «Super Market». Οι αγρότες, και όχι μόνο, το αγκάλιασαν, το στήριξαν, το ανέδειξαν στην πρώτη μονάδα του είδους στην πόλη μας και στη γύρω περιοχή.
Δυστυχώς όλα αυτά, όραμα και έργο ιδεολόγων του συνεταιρισμού, της κοινής προσπάθει¬ας, του δόγματος «εν τη ενώσει η ισχύς», κάποια στιγμή άρχισαν να παίρνουν την κάτω βόλτα, ώσπου ήρθε, για μας τους υπαλλήλους, που αφήσαμε τα νιάτα μας εκεί μέσα, η ώρα να μην είναι σε θέση να μας δώσουν ούτε το μεροκάματο μας.
Μάτωνε για χρόνια ή καρδιά μου όταν περνούσα έξω από τις εγκαταστάσεις, όπου κάποτε υπήρχε κόσμος, ζωή, έργο, και τώρα έβλεπα ερείπια. Ευτυχώς, τελευταία άρχισαν πάλι τα κτή¬ρια να ανανεώνονται, να φιλοξενούν μέσα τους άλλες δραστηριότητες, να ξαναζωντανεύουν, χωρίς βέβαια να ξαναβρίσκουν την παλιά τους λάμψη. Το ίδιο το Πρατήριο μετατράπηκε σε αίθουσα του Κ.Α.Π.Η. Έτσι έχω τη χαρά να το επισκέπτομαι τώρα, με τη νέα μου ιδιότητα, του γέροντα συνταξιούχου!
Παραθέτω παρακάτω μια σειρά από φωτογραφίες , σχετικές με τις εγκαταστάσεις, με τα πρόσωπα και τη δράση τους στο πλαίσιο της Ένωσης, με άλλα ενθυμήματα. Καθώς τις ξανακοιτάζω πάντως θλίβομαι διπλά. Τόσο για την αδικαιολόγητη κατάρρευση ενός έργου που πρό¬σφερε μόνο θετικές υπηρεσίες σε αγρότες, σε εργαζόμενους και συναλλασσόμενους διαφόρων επαγγελμάτων, όσο και γιατί αρκετοί και αγαπητοί συνάδερφοι, από όσους συνεργαστήκαμε για χρόνια, δεν υπάρχουν πια.
Εκτεταμένη αναφορά στην ιστορία της Ένωσης, πάντως, γίνεται στο βιβλίο που ετοιμάζεται να εκδώσει ο κ. Ανδρ. Κυρόπουλος και από το οποίο ήδη έχω πάρει κάποια στοιχεία.
*Το κείμενο είναι από το φωτογραφικό λεύκωμα: «Γιδάς Άνθρωποι και Τοπία»
