Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα, και ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ,
εορτές ήταν, περάσανε, ξεκουραστήκαμε και απολαύσαμε τον οβελία, χωρίς λίστα!
Σε λίγο φίλοι μου, δυστυχώς ίσως και του χρόνου, για να ξεσκίζουμε το κοκορέτσι, όπως το μνημόνιο, θα πρέπει να είμαστε στη λίστα.
Μετά την συγκλονιστική, απίστευτα, καινοτόμα πρόταση, της εισαγωγής στα πανεπιστήμια με λίστα αναμονής, οι ηλεκτρονικοί εγκέφαλοι της Ελληνικής κυβέρνησης σκέφτονται να προτείνουν, το Πάσχα με λίστα.
Μόλις θα ολοκληρώνονται οι διακοπές των Χριστουγέννων, θα πρέπει να κάνουμε εγγραφή στην Πασχαλινή λίστα και να αναμένουμε.
Μόλις θα φθάνει η σειρά μας και αφού θα έχουμε απαντήσει σωστά στις απαραίτητες ερωτήσεις, θα έχουμε δικαίωμα να αγοράσουμε το ποθητό αρνάκι.
Οι ερωτήσεις, σύμφωνα πάντα με αποκλειστικές πληροφορίες θα είναι σχετικά εύκολες.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε από πού προέρχεται η κατσίκα, σε ποιο λιβάδι έβοσκε, με ποιο τράγο έκανε παρέα, εάν έτρωγε όλο το χορτάρι, τίνος … παιδί ήτανε!
Για αυτούς τώρα, που διαμαρτύρονται ότι πέρασε η Ανάσταση και δεν ήλθε η ανάπτυξη, έχω να τους πω, ότι κακώς δεν με διαβάζουνε.
Είχα προειδοποιήσει, ότι ο σούπερ Αλέξης, δεν είχε προσδιορίσει το έτος και τον αιώνα, που θα συμβεί το ευχάριστο γεγονός.
Βέβαια για να μην είμαι άδικος, πρέπει να σας πληροφορήσω ότι η ανάπτυξη μας πλησίασε.
Ήταν έτοιμη να μας χτυπήσει την πόρτα, αλλά ο σούπερ Αλέξης και η τρελοπαρέα του, αποφασίσανε να τη στείλουν πρώτα στη Βενεζουέλα, που οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες.
Αυτό πάντως που με κάνει ανήσυχο, είναι ότι σιγά-σιγά όλοι οι παράδεισοι εξαφανίζονται και σε εμάς θα μείνει η κόλαση.
Μετά τον παράδεισο της Κούβας, εξαφανίστηκε και ο παράδεισος της Βενεζουέλας.
Για την ώρα πάντως φίλοι μου, πρέπει να είμαστε χαρούμενοι, διότι πάλι νικήσαμε.
Το ξεσκίσαμε το μνημόνιο και το ΔΝΤ.
Άρον – άρον μέσα στο Σαββατοκύριακο, θα ψηφισθεί το ασφαλιστικό και το φορολογικό, με κλειστά τα μέσα ενημέρωσης και αυτό αποκαλείται ελπίδα και δημοκρατία.
Εάν το έκανε ο έφορας τσουνάμι – Σαμαράς, θα ήταν φασισμός.
Η αλήθεια πάντως είναι μία: “νικάμε αδέλφια”!
Το νέο αριστερό μνημόνιο είναι ηπιότερο και φέρνει ελπίδα.
Μπορεί να αυξάνεται ο ΦΠΑ σε 24%, αλλά αυτό θα ψηφιστεί την Κυριακή του Θωμά, οπότε μην το πιστεύετε.
Εσείς να ξέρετε ότι αργά, αλλά σταθερά βαδίζουμε το δρόμο της ανάπτυξης.
Με λίστα θα είναι, αλλά δεν ενοχλεί. Λίγο ψωμάκι στην αρχή, λίγο τυράκι αργότερα και … πολύ σανό, συνέχεια!
Σανό, φίλοι μου. Χρόνια τώρα το ίδιο φαγητό. Δώστε λίγο προσοχή στις επόμενες γραμμούλες:
“… με κούφια λόγια, και με σιχαμερές πραγματοποιήσεις δεν παιδαγωγούνται τα έθνη. Ο αποτυχημένος δικηγόρος που μεταβάλλεται σε επαγγελματία της πολιτικής, αυτός είναι ο νεοελληνικός κανόνας, η άρνηση κάθε συνέπειας, κάθε ορθοφροσύνης, κάθε αληθινής καλλιέργειας, ο καυχησιολόγος, ο ιταμός, ο αμετροεπής, ο μικροπρεπής, ο συμφεροντολόγος, ο ξένος προς κάθε ανάταση, συχνά ο ύπουλος και ο βδελυρός, ο ριζικά ανθηρωικός είναι πραγματικά ακατανόητο που παίρνει απάνω του τη συντριπτική ευθύνη να νομοθετήσει και να κυβερνήσει. Ας είμαστε ειλικρινείς. Και ας αναρωτηθούμε: ποια εταιρεία, ποιο ανώτατο ίδρυμα, ποιος οργανισμός κοινής ωφελείας, ανεπηρέαστος και αυτόβουλος, όχι δουλωμένος σε πολιτικές επεμβάσεις, θα χρησιμοποιούσε ποτέ τους περισσότερους “πατέρες του έθνους” ως ανώτατα στελέχη του; Ανάμεσα στη νεοελληνική πολιτική ηγεσία υπάρχουν πολυάριθμα απορρίμματα των επιστημών και των άλλων επιδόσεων. Πώς να προκόψει ο τόπος με τα απορρίμματα; Και πώς να μην έχει αναλάβει μόνη της πια η Ελλάδα την επιβίωσή της “ερήμην των Ελλήνων”;
Τα παραπάνω δημοσιεύθηκαν στις 22 Φεβρουαρίου 1967, από τον Ι.Μ. Παναγιωτόπουλο, ο οποίος σε απλά ελληνικά επεσήμανε, ότι εάν τη χώρα τη διοικούν σκουπίδια, τότε δεν έχουμε να ελπίζουμε σε τίποτα διαφορετικό, από μία πατρίδα σκουπιδοτενεκέ!
