Δεκαεννέα ολόκληρες ώρες διαπραγματευόταν ο δύστυχος πρωθυπουργός μας με τους Ευρωπαίους δανειστές.
«Άλλες τόσες να καθόμασταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, δε λέγανε να κάνουν πίσω. Μουλάρωσαν στις απαιτήσεις τους. Τι έπρεπε να κάνω; Πέρασε το δικό τους. Πάλαιψα όμως! Χειροκροτείστε τουλάχιστον την επιμονή μου. Αξίζει πολλά». Έλεγε και ξανάλεγε ζητώντας την κατανόησή μας ο Τσίπρας.
Η αλήθεια είναι πως οι δανειστές μας ήσαν ανυποχώρητοι. Δεν ήθελαν να καταλάβουν πως έχουν ξεπεράσει τα όρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Και ούτε φαίνεται να θέλουν να το καταλάβουν. Εξίσου σίγουρο είναι όμως ότι όσο εμείς εκλιπαρούμε λίγο οίκτο, αυτοί θα σκληραίνουν τη στάση τους και θα σοφίζονται καινούργια μέτρα, καινούργιες θυσίες, καινούργιες ταπεινώσεις. Όμως εσύ κύριε πρωθυπουργέ, δε δικαιούσαι να απαιτείς από τους χαχόλους εμάς χειροκροτήματα, επειδή τάχα «κατόρθωσες» να έχεις διαπραγματευτεί δεκαεννέα ώρες και να τους κρατήσεις τόσες ώρες στο τραπέζι.
Θα σε χειροκροτούσαμε αν στο τέρμα της Μαραθώνιας (τω όντι) διαπραγμάτευσης, ερχόσουν και μας απαριθμούσες τις επιτυχίες σου. Αν μας έλεγες ότι εξασφάλισες το προσδοκούμενο κούρεμα του επονείδιστου χρέους που φόρτωσαν στις πλάτες μας οι πρωθυπουργοί της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Θα σε χειροκροτούσαμε αν σε βλέπαμε να τσαλακώνεις εκείνο το ρημάδι το μνημόνιο που επαγγελόσουν ότι θα ξέσκιζες ή τουλάχιστον αν μας έφερνες τις μισές από τις φορολογικές ελαφρύνσεις που μας είχες υποσχεθεί. Θα σε χειροκροτούσαμε αν είχες εξασφαλίσει στη διάρκεια των πολύωρων αυτών διαπραγματεύσεων λιγοστό φως στο ανέλπιδο σκοτάδι που μας τυλίγει ή αν μας έφερνες την είδηση πως η καταιγίδα των μνημονίων αποκτά επί τέλους ημερομηνία λήξεως.
Τίποτε απ’ αυτά όλα δεν ακούσαμε και δεν είδαμε κύριε πρωθυπουργέ. Κι αν πρέπει να σε χειροκροτήσουμε είναι γιατί κατόρθωσες να σπάσεις το ρεκόρ υποσχεσιολογίας από εποχής ιδρύσεως του Ελληνικού Έθνους. Ξεπέρασες Δεληγιάννηδες, Βουλγάρηδες και Παπανδρέηδες όλων των εποχών. Και διέψευσες μια για πάντα τις προσδοκίες του λαού και τις ελπίδες του για «κάτι το διαφορετικό». Για κάποια εξυγίανση που θα ήταν απότοκος μιας για πρώτη φορά αριστερής διακυβέρνησης. Χωρίς εισαγωγικά.
Από εδώ και πέρα στην ανάμνηση και μόνο της δικής σου ασυνέπειας κύριε Αλέξη Τσίπρα, σε κάθε νεοφανή αριστερίζουσα εξαγγελία, θα αντιστοιχεί και το ανάλογο κούμπωμα». Όχι διότι απογοήτευσες διαψεύδοντας προσδοκίες, όχι διότι συνειδητά εξαπάτησες αλλά διότι συνειδητά επιχείρησες ακόμη και τώρα να εξαπατήσεις θαρρώντας πως η αφέλεια και η ευπιστία δεν έχει όρια. Και διότι δικαίωσες αυτούς που βάλαν εισαγωγικά στην αριστερή σου κυβέρνηση.
Πάψε λοιπόν να μιλάς για «ηρωϊκές προσπάθειες» δεκαεννέα ωρεών.
Μην επιχειρείς να εξαπατήσεις το λαό για μιαν ακόμη φορά.
Άφησε να το κάνουν αυτό κάποιοι περισσότερο έμπειροι από εσένα.
Ίσως εκείνοι έχουν τον τρόπο τους και καταφέρουν καλύτερο αποτέλεσμα.
Και μάλιστα σε διάστημα διαπραγματεύσεων μικρότερο από δεκαεννέα ώρες.
Ο.Σ.
