Τις πέντε πρώτες Παρασκευές της Σαρακοστής ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος με ακροστιχίδα τα 24 γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Ο Ύμνος αυτός, έργο, βυζαντινού φιλολόγου, λαμπρό, αποτελείται από τέσσερες στάσεις. Κάθε μια από τις στάσεις αυτές, τις οποίες ακούμε κατά τις τέσσερες πρώτες Παρασκευές, έχουν 6 ενότητες, στροφές ή οίκους, με έξι γράμματα. Όλες οι ενότητες, δηλαδή όλος ο Ακάθιστος Ύμνος, ψάλλονται την πέμπτη Παρασκευή.
Προσέχοντας την πρώτη στάση, την Παρασκευή που μας πέρασε, διαπιστώνουμε ότι αναφέρεται στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, στην αντίδραση της Παρθένου και στη δευτερολογία του Αγγέλου σε διάλογο. Οι στίχοι ξεκινούν με το Α, το Β και το Γ, όπου τα πρόσωπα που διαλέγονται είναι ο Άγγελος και η Θεοτόκος. Στη συνέχεια το Δ αναφέρεται στη σύλληψη της Θεοτόκου και το Ε στην επίσκεψη της Θεοτόκου στη συγγενή της Ελισάβετ. Στα πρόσωπα που εμφανίζονται επί σκηνής προστίθεται ο σώφρων Ιωσήφ. Η αντίδρασή του ξεκινάει με το γράμμα Ζ.
Από τους στίχους της πρώτης στάσης ξεχωρίζω μερικούς χαρακτηριστικούς:
Α. Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τό, Χαῖρε (ἐκ γ´)· καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν Κύριε, ἐξίστατο, καὶ ἵστατο κραυγάζων πρὸς αὐτὴν τοιαῦτα· … Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα· χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα.
Β. Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτὴν ἐν ἁγνείᾳ, φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως· Τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς, δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται· ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως τὴν κύησιν πῶς λέγεις; κράζων· Ἀλληλούϊα.
Γ. Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος ζητοῦσα, ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα· Ἐκ λαγόνων ἁγνῶν Υἱόν, πῶς ἐστι τεχθῆναι δυνατόν; λέξον μοι. Πρὸς ἣν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ, πλὴν κραυγάζων οὕτω· … Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι᾿ ἧς κατέβη ὁ Θεός· χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς Οὐρανόν.
Δ. Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, ἐπεσκίασε τότε, πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμῳ· καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν, ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι, τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως· Ἀλληλούϊα.
Ε. Ἔχουσα θεοδόχον, ἡ Παρθένος τὴν μήτραν, ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ· τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθύς, ἐπιγνὸν τὸν ταύτης ἀσπασμόν, ἔχαιρε! καὶ ἅλμασιν ὡς ᾄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον· … Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν· χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν (αφθονία) ἱλασμῶν.
Ζ. Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων, λογισμῶν ἀμφιβόλων, ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη, πρὸς τὴν ἄγαμόν σε θεωρῶν, καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε· μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν ἐκ Πνεύματος ἁγίου, ἔφη· Ἀλληλούϊα.
