Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα, Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας μέρα,
μία φορά και ένα καιρό,
Χότζα μας, σώσε μας. Η οικογένειά μου και εγώ ζούμε σε μία μικρή καμαρούλα. Δεν χωράμε. Σε ικετεύουμε, κάνε κάτι.
Ότι σας πω θα το κάνετε, είπε ο Χότζας.
Και βέβαια ότι πεις θα είναι νόμος (Κατρούγκαλου!), για εμάς αποκρίθηκε ο δυστυχής πατέρας.
Ωραία, βάλτε μέσα στην καλύβα και την κατσίκα, τους είπε ο Χότζας.
Το κάνανε, αλλά η κατσίκα όλη νύχτα βέλαζε, πήγαινε πέρα – δώθε και οι άνθρωποι, άρχισαν να τρελαίνονται.
Την άλλη μέρα πήγαν να εκφράσουν τα παράπονά τους και ο Χότζας, τους αποκρίθηκε. Ωραία, τώρα βάλτε μέσα στο δωμάτιο και το γάιδαρό σας.
Τον βάλανε και όλη ημέρα ο γάιδαρος άρχισε να γκαρίζει, να κλωτσάει, να κόβει βόλτες μέσα στην καμαρούλα.
Την άλλη ημέρα, ο οικογενειάρχης πήγε στον Χότζα για να διαμαρτυρηθεί. Η ζωή δεν αντέχεται, είπε. Ο γάιδαρος έχει και μεγάλα αυτιά!
Πολύ ωραία, είπε ο Χότζας. Τώρα πάρτε και τη γελαδίτσα σας και τα ξαναλέμε.
Την επόμενη ημέρα, όλοι μαζί στον Χότζα, γονυπετείς να ικετεύουν. Κάνε κάτι, πολυαγαπημένε μας Χότζα.
Άντε επειδή σας αγαπώ τους είπε, βγάλτε έξω την κατσίκα.
Το έκαναν και κοιμηθήκανε πιο ήσυχα.
Πήραμε μία ανάσα, είπαν στον Χότζα. Να φανταστείς δεν είχα αγκαλιά την κατσίκα είπε ο δυστυχής, αλλά τη γυναίκα μου (άλλη δυστυχία!).
Άντε μπρε, τώρα βγάλτε και το γάιδαρο.
Το έκαναν.
Χότζα μας, χθες περάσαμε ωραία. Καμία σχέση με τις προηγούμενες ημέρες. Το μόνο πρόβλημα, ότι η κυρά το βράδυ αντί για κρεβατομουρμούρα, γκαρίζει!
Άντε μπράβο. Τώρα βγάλτε και την αγελάδα, είπε ο Χότζας.
Το κάνανε και από την πολύ χαρά τους μείνανε άυπνοι. Χαρές και πεντοζάλη!
Μπράβο τους είπε ο Χότζας. Είδατε πόσο σας βοήθησα. Σας έκανα να χαίρεστε την καλύβα σας. Είδατε πόσο μεγάλωσε!
Έτσι και συ Αλέξη, συμπεριφέρεσαι ως νέος Χότζας.
Φωνάζουμε ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας άδικος φόρος και πρέπει να καταργηθεί.
Πολύ σωστά μας απαντάς. Θα προσέθετα έλεγες, ότι είναι ένας ληστρικός φόρος. Για αυτό θα σας βοηθήσω.
Φόρος 26% και του χρόνου 29%, αποφασίζεις.
Έρχονται οι επαγγελματίες να πούνε τα παράπονά τους (εσείς νομίζετε ότι λένε τα κάλαντα!) και συνεχίζετε. Προκαταβολή φόρου 100%.
Μα, συνεχίζονται οι διαμαρτυρίες. Υπάρχει και το τέλος επιτηδεύματος, που αντί να γίνει 500 ευρώ, έγινε 650.
Φάτε σανό, όπως και ο γάιδαρος του Χότζα και μαζί και 20% για ασφαλιστικό. Και επειδή σας αγαπώ, μας απαντάς, ότι μας δίνεις δώρο και ένα 8% για την υγεία!
Αρχίζουμε να κάνουμε την σούμα και αρχικά μας πέφτουν τα μαλλιά, μετά τα δόντια (άλλα έξοδα για τη μασέλα!), τα έχουμε χαμένα και … εμφανίζεσαι ως νέος Χότζας!
Άντε επειδή σας αγαπώ, ας κάνουμε την προκαταβολή 25%.
“Εκτελούμε” την αφαίρεση και αρχίζουμε να χαμογελάμε!
Σας μειώνω και το τέλος επιτηδεύματος μας λες, αρχίζουμε να βγάζουμε τρίχες ξανά!
Τα ασφάλιστρα θα μείνουν ως έχουν μας υπόσχεσαι, βγάζουμε δόντια ξανά και … μαζευόμαστε στις πλατείες για να χορέψουμε πεντοζάλη και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί ο ΕΝΦΙΑ είναι η ζωή μας. Βάλε και άλλο αντέχω!
Ωραίο το ανεκδοτάκι – ιστοριούλα Αλέξη, αλλά με μία βασική διαφορά.
Εδώ είναι Ελλάδα και δεν έχει Χότζα.
Για αυτό και ο κόσμος μαζεύτηκε στις πλατείες για να φωνάξει σας βαρεθήκαμε. Όχι άλλα ψέματα, μωρέ. Όχι άλλο κάρβουνο!
ΥΓ. Αλέξη όταν ήσουν στα διόδια με μαύρο γυαλί ηλίου καλούσες τον κόσμο να μην πληρώνει στους εργολάβους και στις μεγάλες κατασκευαστικές. Τώρα τι συμβαίνει; Οι κατασκευαστικές έγιναν μικρότερες και εκμεταλλεύονται λιγότερο;
