Μια κάποια επικαιρότητα λαμβάνει η περί γκαντεμιάς συζήτηση, εξ αφορμής της εκλογής του Κυριάκου Μητσοτάκη στη θέση του προέδρου της Ν.Δ. Ανθρώπινο κατασκεύασμα η γκαντεμιά, όπως ακριβώς και οι διαστροφικοί εκλογικοί νόμοι του παρελθόντος (Κουτσόγιωργας). Αυτοί που την (“ροζ” αποκαλούμενη) περίοδο 1989-90 δεν επέτρεπαν τον μεγάλο νικητή των εκλογών (“γκαντέμη”) Κώστα Μητσοτάκη με ποσοστό που προσέγγιζε το 47% (!) να σχηματίσει κυβέρνηση, παρά μόνο με την τρίτη αναμέτρηση και σε συνεργασία με τη μία έδρα της τότε ΔΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου. Ως εκ τούτου, η αρχική δυστοκία ήταν αρκετή για να γεννηθεί ο χαρακτηρισμός-μύθος του “γκαντέμη” στον μετέπειτα πρωθυπουργό.
Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει -σε σαφώς μικρότερο βαθμό- στην Ημαθία με τον πρώην νομάρχη Γιάννη Σπάρτση, όταν μετά από ανεπιτυχείς εκλογικές αναμετρήσεις στις βουλευτικές εκλογές πήρε τελικά την πρωτιά στην Ημαθία το 1996 στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ., ωστόσο έχασε την έδρα επίσης λόγω του στρεβλού εκλογικού νόμου (το λέγανε και… εξομάλυνση!), με τη Ν.Δ. του 38% να μένει χωρίς εκπροσώπηση για 3,5 χρόνια στον νομό μας. Ο Γιάννης Σπάρτσης στις νομαρχιακές του 1998 εξελέγη τη δεύτερη Κυριακή, με τον αυθαίρετο χαρακτηρισμό του “γκαντέμη” να επανέρχεται μοιραία τη βραδιά της πρώτης Κυριακής των νομαρχιακών εκλογών, όταν δεν κέρδισε για λίγες ψήφους έχοντας ποσοστό 49,9%.
