Κρατήθηκε για 15 μέρες θέλοντας να καταλαγιάσει την πικρία που νιώθει μέσα της, αλλά η αδικία την έπνιγε και η Σοφία Υφαντίδου ξέσπασε από τον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook για όσους δημιούργησαν εμπόδια στον στόχο του Πεκίνου.
Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια του επτάθλου με το πείσμα, τη θέληση και την αγάπη για αυτό που κάνει απαρνήθηκε πολλά και προσπάθησε σκληρά για να εκπροσωπήσει τη χώρα με τον καλύτερο τρόπο, φαίνεται όμως πως κάποιοι που θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι που την στηρίζουν είναι λίγοι για να της προσφέρουν έστω τα απαραίτητα.
Όποιος έχει κάνει υπερατλαντικό ταξίδι, ειδικά αν είναι το πρώτο, αντιλαμβάνεται καλά την κόπωση που δέχεται το σώμα και το χρόνο που απαιτείται για να επανέρθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς, φανταστείτε τι γίνετε όταν πρόκειται το σώμα να αγωνιστεί σε παγκόσμιο πρωτάθλημα και αποδώσει τα μέγιστα σε επτά αγωνίσματα.
«Τη δεύτερη μέρα των αγώνων ένιωθα τόσο κουρασμένη που δε μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι» ήταν τα λόγια της στο Sportsfeed. Η αθλήτρια από τη Βέροια αν και κατάφερε να ανέβει στην 30η θέση της παγκόσμιας λίστας με νέο ατομικό ρεκόρ, πίστευε ότι μπορούσε να προσφέρει το κάτι παραπάνω και για ακόμα μια φορά αποδεικνύει το πείσμα της δηλώνοντας ότι παρόλες τις δυσκολίες παρούσα και στην νέα αγωνιστική περίοδο.
«Επιστροφή στα πάτρια εδάφη λοιπόν, 15 ημέρες μετά το τέλος του αγώνα μου, τελικά αποφάσισα να κάνω αυτή την δημοσίευση. Περίμενα να καταλαγιάσουν λίγο αυτά που ένιωθα μέσα μου και να γράψω, μήπως και τα κάνει να φύγουν πιο εύκολα… Συναισθήματα ανάμεικτα…
Πικρόγλυκα, όχι γλυκόπικρα… Θα ξεκινήσω από τα γλυκά. Συμμετοχή και τερματισμός σε ένα ακόμη παγκόσμιο πρωτάθλημα. Γερή και αλώβητη (σωματικά), 19η θέση ανάμεσα στις 35 αθλήτριες που ξεκίνησαν τον αγώνα. Με 5951 βαθμούς και 30η αθλήτρια στον κόσμο ανάμεσα στις 138 με το ατομικό μου ρεκόρ (6113β.) όπως αναφέρει ο παγκόσμιος πίνακας της IAAF την καλύτερη χρονιά της μέχρι σήμερα αθλητικής μου καριέρας…
Κατάφερα και πραγματοποίησα και ολοκλήρωσα 5 έπταθλα σε 3 μήνες με πολύ αξιόλογες βαθμολογίες. Αυτά και μόνο θα με ευχαριστούσαν αν η χρονιά βάδιζε όπως οι προηγούμενες δύο με βάση τα προβλήματα που αντιμετώπιζα. Αλλά μπορούσα πολύ παραπάνω από το τελικό αποτέλεσμα. Η χρονιά θα μπορούσε να κλείσει με ένα ακόμη ρεκόρ και γιατί όχι και το όριο για του Ολυμπιακούς αγώνες του 2016 από φέτος. Έτσι έδειχνε η προπόνηση και η σωματική μου υγεία…
ΠΡΙΝ το ταξίδι για το Πεκίνο όμως… Εδώ αρχίζουν τα πικρά.
Δυστυχώς είχα μόνο 3 μέρες στην διάθεση μου για να προλάβω, να ξεκουραστώ, να συνέλθω και να προσαρμοστώ μετά από ένα τόσο δύσκολο και υπεραντλατικό ταξίδι…
Δυστυχώς στο αγώνα ΣΤΟΧΟ το δικό μου και της ομοσπονδίας (όπως οι ίδιοι τον ορίζουν για να αποκτήσεις προνόμια) τελικά ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ στόχος. Όχι από μέρους μου και αυτό με πικραίνει και δεν ξέρω, πότε θα περάσει η αδικία που νιώθω.
Εύχομαι να με έχει ο Θεός γερή και του χρόνου θα είναι μια πολύ καλύτερη χρονιά. Θέλω να ευχαριστήσω τον μοναδικό χορηγό μου την Nike Hellas και τον υπεύθυνο της Μάνθο για την πολύτιμη βοήθεια του.
Του χρόνου με υγεία».
