Όταν πρωτομπήκα στο επάγγελμα της δημοσιογραφίας πριν από 25 χρόνια και κάτι ψιλά, θυμάμαι χαρακτηριστικά τον ήχο (τακ-τακ-τακ-τακ) του τέλεξ, που παίρναμε τα τηλεγραφήματα από πρακτορεία (κυρίως Αθηναϊκό ή Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων), υπουργεία και φορείς με τις ειδήσεις της ημέρας. Μαζεύονταν σαν φυσούνα ακορντεόν τα ρολά με το χαρτί που έβγαινε σε κεφαλαία γράμματα, πυκνογραμμένα και χωρίς καν παραγράφους. Διαβάζαμε, ξεσκαρτάραμε, επιλέγαμε και φτιάχναμε την είδηση και το σχετικό ρεπορτάζ από την πηγή του τέλεξ, μία από τις πολλές πηγές ενημέρωσης που μπορεί να έχει μια εφημερίδα ή ένας δημοσιογράφος. Μετά ήρθε το ίντερνετ, και οι ειδήσεις έβγαιναν από τις ιστοσελίδες των πρακτορείων, των υπουργείων και άλλων φορέων. Μετά ήρθαν οι ηλεκτρονικές σελίδες, τα site, τα blog και όλα εξελίχθηκαν με γεωμετρική πρόοδο.
Τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία μας έφερε το Facebook με το οποίο γίναμε όλοι μια παγκόσμια γειτονιά αλλά αυτό που κατέληξε να παίζει καθοριστικό ρόλο πλέον στην ειδησεογραφία και τις εξελίξεις είναι το twitter.
Το twitter λοιπόν αποτελεί σήμερα την αρένα της πολιτικής αφού όλες οι αποκαλυπτικές ειδήσεις και δηλώσεις (σε προσωπικό ύφος μάλιστα) «παίζουν» στο twitter και ένα πουλάκι μας λέει, συνεχώς, ότι δεν δηλώνουν ευρέως οι πολιτικοί αλλά και παγκόσμιοι παράγοντες και ΜΜΕ.
Όλη η πολιτική διαδραματίζεται και καθορίζεται ενίοτε με ένα τουϊτάρισμα του τάδε ή του δείνα, που γίνεται αμέσως θέμα συζήτησης την ίδια στιγμή που ανεβαίνει στο twitter και διαχέεται σε όλα τα sites. Παρακολουθούμε δηλαδή καθημερινά το διαδικτυακό πουλάκι του καθένα, τί δήλωση θα μας πετάξει στην οθόνη του υπολογιστή, του τάμπλετ ή του i-phone. Και χιλιάδες βεβαίως χρήστες ακολουθούν τα πουλάκια που πετάνε και μας πάνε σε όποιο κλαδάκι θέλουν.
Πολιτική-πουλί λοιπόν και είσαι πολύ πίσω εάν δεν έχεις και τον δικό σου λογαριασμό.
Κι έτσι, από το τέλεξ στο twitter εξελίχθηκε η ζωή μας τα τελευταία 20 και κάτι χρόνια…
Πώς θα είναι άραγε η επόμενη 20ετία;
