Σαράντα ένα χρόνια μετά την Κυπριακή τραγωδία, με την εισβολή του «Αττίλα 1» στις 20 Ιουλίου του 1974» στην Κύπρο και την ολοκλήρωση της κατάληψης του 38% της μαρτυρικής μεγαλονήσου, στις 14 Αυγούστου του ίδιου έτους, το έθνος μας βρίσκεται πλέον στις παρυφές μιας αντίστοιχης, κρίσιμης, στιγμής.
Είναι απολύτως βέβαιο ότι σύντομα ο μεταπολιτευτικός κύκλος, ο οποίος, κυρίως από το 1981 και μετέπειτα, δημιούργησε έναν υπερδιογκωμένο, σοβιετικού τύπου, αργοκίνητο και διεφθαρμένο δημόσιο, όπου το κόμμα ήταν το κράτος και το κράτος το κόμμα, φθάνει στο τέλος του.
Ο σημερινός επιχειρούμενος «καθαγιασμός» της μνημονιακής κυρίως περιόδου από την αντιπολίτευση, που κατέστησε την χώρα μας δέσμια στα χρέη και την διαφθορά, είναι απολύτως κατακριτέος.
Το ίδιο κατακριτέος είναι και ο ρόλος των media των μεγαλοεργολάβων των δημόσιων έργων. Των «νταβατζήδων της διαπλοκής», όπως τους κατονόμασε ο Κώστας Καραμανλής, πριν ανατραπεί το 2009.
Ο νυν πρωθυπουργός, παρά τις μεγάλες του αδυναμίες, μπροστά τους φαντάζει… αρσακειάδα!
Η επόμενη βδομάδα, οφείλει να βρει τους Έλληνες ενωμένους. Αλλιώς η μεταπολιτευτική περίοδος είναι πολύ πιθανόν να λήξει με μια εθνική τραγωδία, αντίστοιχης της Κύπρου, αφού ο τουρκικός σωβινισμός και η μη δημιουργία κυβέρνησης, οδηγεί, με την προκλητική του στρατιωτική συμπεριφορά στο Αιγαίο, σε ένα θερμό επεισόδιο.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
