Η επιχείρηση στο Sözcü TV και η προηγούμενη παρέμβαση στο Halk TV περιορίζουν δραματικά τον χώρο της αντιπολιτευόμενης ενημέρωσης στην Τουρκία.
Η τελευταία ίσως τηλεοπτική φωνή της αντιπολίτευσης βρίσκεται εκτός παιχνιδιού στην Τουρκία. Η αστυνομική έφοδος στο Sözcü TV, οι συλλήψεις εργαζομένων και ο διορισμός κρατικού διαχειριστή στον όμιλο δεν αποτελούν απλώς μια ακόμη δικαστική υπόθεση.
Έρχονται να προστεθούν στην προηγούμενη επέμβαση στο Halk TV, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό περιβάλλον για την ανεξάρτητη ενημέρωση.
Ιδιαίτερη διάσταση έχει και το γεγονός ότι ο ιδιοκτήτης του ομίλου, Μπουράκ Ακμπάι, ζει εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Ωστόσο, η απουσία του δεν εμπόδισε τις τουρκικές αρχές να προχωρήσουν στην παρέμβαση και να θέσουν τον όμιλο υπό κρατικό έλεγχο.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Δικαιοσύνη οφείλει να διερευνά υποθέσεις και να αποδίδει ευθύνες, εφόσον υπάρχουν αποδείξεις. Όμως, άλλο πράγμα η εφαρμογή του νόμου και άλλο η μετατροπή δικαστικών διαδικασιών σε μηχανισμό ελέγχου της ενημέρωσης. Όταν οι παρεμβάσεις πλήττουν επανειλημμένα μέσα που ασκούν κριτική στην εξουσία, τα ερωτήματα για την ελευθερία του Τύπου γίνονται αναπόφευκτα.
Η δημοκρατία δεν κρίνεται από το πόσο δυνατά ακούγεται η φωνή της κυβέρνησης, αλλά από το πόσο ελεύθερα μπορεί να ακουστεί η αντίθετη άποψη. Και όταν οι τηλεοπτικές οθόνες γεμίζουν με μία μόνο φωνή, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους δημοσιογράφους και την αντιπολίτευση. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία.
Γιατί η ενημέρωση δεν είναι προνόμιο της εξουσίας. Είναι δικαίωμα των πολιτών.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας








