Σαν ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα κείμενα του 18ου Διεθνούς συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ιστορίας του Αθλητισμού (πραγματοποιήθηκε στην Έδεσσα 15-19 Οκτωβρίου) επέλεξε ο ανταποκριτής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Θεσσαλονίκη Ντίνος Καραμητρούσης την εργασία των γυμναστών Θεοδώρας Μαυρίδου και Κώστα Χατζηστυλλή. Με βάση το δικό κριτήριο και μεταξύ δεκάδων περιλήψεων του συνεδρίου, ο κ. Καραμητρούσης σχολίασε:
«… Ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα υπήρξε η εργασία των καθηγητών φυσικής αγωγής Μαυρίδου Θεοδώρας, και Χατζηστυλλή Κωνσταντίνου με θέμα τη συμβολή του καθηγητή γυμναστικής Ιωάννη Τζαναβάρα στην εκπαίδευση των νέων στη Νάουσα της κατοχής (1941-1945). Μεταξύ άλλων οι δυο ερευνητές κατέγραψαν στην εργασία τους:
“Στην ορεινή και επαρχιακή Νάουσα της Μακεδονίας, βιομηχανικό κέντρο των Βαλκανίων την εποχή της γερμανικής κατοχής και ‘εν τω γραφείο του Πρακτικού Λυκείου και Γυμνασίου Ναούσης’, παρουσιάζεται και αναλαμβάνει υπηρεσία ο καθηγητής γυμναστικής Ιωάννης Σωτηρίου Τζαναβάρας από την Κόρινθο. Στο εξαιρετικά δύσκολο κοινωνικό και εκπαιδευτικό περιβάλλον που επικρατούσε, η τετράχρονη θητεία του διατηρήθηκε ανεξίτηλα χαραγμένη στην μνήμη των υπερήλικων σήμερα μαθητών του. Ο σκοπός της δεκάμηνης μελέτης μας, επικεντρώθηκε στην επισήμανση των ποικίλων θετικών εκπαιδευτικών και ανθρωπιστικών στοιχείων της προσωπικότητας του καθηγητή γυμναστικής, τα οποία προερχόταν από την γενικότερη αγάπη του προς τους μαθητές και την επιστήμη του. Η ανάλυση του περιεχομένου των πηγών και η αξιολόγησή τους προήλθε από πρωτογενές ερευνητικό υλικό, από δημόσια και ιδιωτικά αρχεία. Τα πρακτικά των παιδαγωγικών συνεδριών του συλλόγου καθηγητών του Πρακτικού Λυκείου και Γυμνασίου Νάουσας, τις προφορικές μαρτυρίες των γηγενών μαθητών του, το αρχείο συγγενών, φωτογραφικό υλικό, και τέλος τα ιδιόχειρα σημειώματά του. Δευτερογενής πηγές χρησιμοποιήσαμε τη βιβλιογραφία και άρθρα κυρίως τοπικού ενδιαφέροντος. Διαπιστώθηκε η μεταστροφή του ρόλου του γυμναστή-λοχία σε γυμναστή παιδαγωγό και επιστήμονα, φίλο και συμπαραστάτη στα προβλήματα και την προσπάθεια των μαθητών. Παράλληλα, διαδόθηκαν με απόλυτη επιτυχία, οι αρχές και οι αξίες του αθλητισμού με οργανωτικό κλίμα και με πνεύμα εξαιρετικής σύμπνοιας, συνεργασίας και επικοινωνίας. Σε μια εποχή με έντονες απαγορεύσεις, επισημάνθηκε θετικό παιδαγωγικό κλίμα που εξασφάλιζε τον σεβασμό, την υπακοή αλλά και την μαζικότερη συμμετοχή των μαθητών στην άθληση. Εν κατακλείδι, η έρευνά μας ανέδειξε κατά πρώτο λόγο, βιογραφικά και παιδαγωγικά στοιχεία του γυμναστή, κατά δεύτερο, σκιαγράφησε πτυχές της τοπικής ιστορίας και της σχολικής ζωής στην κατοχή. Επιπροσθέτως, εντόπισε τις πολύπλευρες διαστάσεις της άθλησης στην εκπαίδευση των νέων κυρίως όμως τέθηκε ως μηχανισμός υπέρβασης της σκληρής καθημερινότητας”…»
