Με την ανασκαφή του τύμβου της Αμφίπολης παρεκκλίναμε από το πρόγραμμα της παρουσίασης της προσωπικότητας του Πευκέστα από τη Μίεζα. Να θυμηθούμε ότι από την ώρα που ο Αλέξανδρος του εμπιστεύθηκε την ιερή ασπίδα του Αχιλλέα προπορεύονταν της παράταξης, πάντοτε με την ιερή ασπίδα και τα όπλα του Αχιλλέα, πριν από τον Αλέξανδρο στις μάχες. Σε πόσες μάχες;
Παίρνω από την παρουσίαση του βιβλίου ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ του συγγραφέα
Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη στην Έδεσσα το κομμάτι που αναφέρεται στον Αλέξανδρο τον Μέγα. “Στον Αλέξανδρο τον Γ΄, τον γιο του Φιλίππου Β΄, (είπα), ο κ Ευαγγελίδης, αφιερώνει τις σελίδες 52, 53, 54 και 55. Αλέξανδρος ο Γ΄, ο Μέγας! Βασιλιάς της Μακεδονίας από το 336 μέχρι το 323. Τι να πούμε για τον Αλέξανδρο! Είναι η πιο δοξασμένη μορφή της ελληνικής αρχαιότητας. Ο κ. Ευαγγελίδης μας ταξιδεύει προγραμματισμένα σε πόλεις, σε χώρους και γεγονότα της πορείας του. Σταθμοί στο ταξίδι μας στην Ασία είναι το Ίλιον, ο Γρανικός, το Γόρδιο, η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, η Σίβα, τα Γαυγάμηλα, η Βαβυλώνα, τα Σούσα, η Περσέπολη, τα Εκβάτανα, η Αλεξάνδρεια Αραχωτών (σημερ. Κανταχάρ) ο Κοφήνας (σημερ. Καμπούλ), ο Ινδικός Καύκασος, η Βακτριανή, η Σογδιανή. Το 328 ο Αλέξανδρος νυμφεύεται τη Ρωξάνη. Το 327 αρχίζει η εκστρατεία στις Ινδίες: Άορνος Πέτρα, Τάξιλα, Υδάσπης, όπου αντιμετωπίζει τον Πώρο, Αρκεσίνης, Υδραώτης, Ύφασης. Εδώ το προς Ανατολάς τέρμα.
Αρχίζει η επιστροφή. Μαλλοί, Πάταλα, Γεδρωσία (!!!), Ινδικός Ωκεανός (παράπλους), Καρμανία, Πασαργάδες, Σούσα, Ώπη, Εκβάτανα, Βαβυλώνα. Εδώ, ενώ ο Αλέξανδρος σχεδιάζει εκστρατεία προς Δυσμάς, συναντάται με τον Χάρο. Άνιση μάχη. Ο Αλέξανδρος «αφήνει την τελευταία του πνοή στις 11 Ιουνίου του 323. Ήταν μόλις 33 χρονών”.
Μπορούμε να φανταστούμε πόσες μάχες, και “σημαιοφόρος” μαχητής στην κεφαλή της γραμμής ο Πευκέστας. Πόσες πληγές, πόσος ηρωισμός, ποιά προσήλωση!
Τιμές που αξιώθηκε ο Πευκέστας από τον Αλέξανδρο ήταν να είναι σωματοφύλακάς του, και θα πρέπει να πούμε ότι τίμησε το αξίωμά του, είναι το χρυσό στεφάνι με το οποίο τον στεφάνωσε ενώπιον όλου του στρατού ο Αλέξανδρος “διά το εν Μαλλοίς έργον”, και είναι επίσης ο ορισμός του ως διοικητή της Περσίδος, αξίωμα που δεν του στέρησε την τιμή να είναι και σωματοφύλακας του Αλεξάνδρου, γιατί ο Αλέξανδρος ήθελε διπλά να τον τιμήσει.
Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο συνέδριο των στρατηγών στον Τριπαράδεισο (321) στην αναδιανομή των κτήσεων του Μ. Αλεξάνδρου, ο Πευκέστας μένει αμετακίνητος στη θέση του: “Πέρσαι δε υπό Πευκέστη ετάχθησαν”.. Οι επιφανείς στρατηγοί που αναφέρονται με το πατρώνυμό τους είναι: Πτολεμαίος ο Λάγου Εορδαίος, Λαομέδων Λαρίχου Μυτιληναίος, Πευκέστας Αλεξάνδρου Μιεζεύς, Πείθων Κρατέβα Αλκομενεύς και Λυσίμαχος Αγαθοκλέους Πελλαίος. Ταυτόχρονα απονέμεται η τιμή του σωματοφύλακα των βασιλέων στον αδελφό του Πευκέστα Αμύντα.
