Στον κατάμεστο Ι.Ν. Αγίου Αντωνίου Βέροιας και στη συνέχεια στα κοιμητήρια Βέροιας, σε ιδιαίτερα βαρύ κλίμα, εκατοντάδες συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και συνάδελφοι αποχαιρέτησαν το απόγευμα της προηγούμενης Πέμπτης(21/5/2026) την συμβολαιογράφο Παρασκευή(Βούλα) Σκρέτα, που έχασε την μάχη με τον καρκίνο στα 58 της. Τον επικήδειο εκφώνησε ο συνάδελφός της και πρόεδρος των συμβολαιογράφων της περιφέρειας Εφετείου Θεσσαλονίκης Δημήτρης Τζίμας, ο οποίος ανέφερε:
Αγαπημένη μας Βούλα,
Δεν είχα φανταστεί ποτέ, όταν, χρόνια πολλά πριν, είχες έρθει, νέα συνάδελφος στο γραφείο μου για να γνωριστούμε, ότι θα μου έπεφτε το θλιβερό καθήκον να σε αποχαιρετίσω με αυτόν τον τρόπο. Άδικο και οδυνηρό…..
Ήρθες, γεμάτη ζωή, με έναν ενθουσιασμό που σε χαρακτήριζε πάντα, ήρθες από το όμορφο Λιτόχωρο και έδεσες τις ρίζες σου στην Βέροια, μια Βέροια που την κατέκτησες με το χαμόγελό σου, με την ζωντάνια σου και με την έντονη κοινωνική παρουσία σου στην πόλη. Έκανες την πόλη αυτή πατρίδα σου, έστησες το σπιτικό σου με την οικογένειά σου, τον σύζυγό σου τον Φάνη, κολώνα δίπλα σου και τον άξιο γιο σου τον Αποστόλη, που τόσο αγαπούσες και θα συνεχίσεις να αγαπάς και να προστατεύεις από εκεί πάνω.
Είναι φτωχά τα λόγια για να περιγράψω πόσο αγαπητή έγινες ανάμεσα στους συναδέλφους συμβολαιογράφους, ανάμεσα στους δικηγόρους συνεργάτες αλλά και ανάμεσα σε όλη την τοπική μας κοινωνία, που σήμερα πονάει και θρηνεί το τόσο πρόωρο ταξίδι σου στην γειτονιά των αγγέλων.
Σαν συνάδελφος ήσουν έντιμη, με διάθεση συνεργασίας και καλής σχέσης προς όλους. Σαν σύζυγος και μητέρα ήσουν άψογη, καταφέρνοντας να συνδυάσεις τόσο την επαγγελματική συνέπεια, όσο και την συνέπεια στις υποχρεώσεις σου σαν μάνα και σύζυγος.
Αφήνεις ένα τεράστιο κενό Βούλα μου….. ένα κενό στην οικογένειά σου, ένα κενό στην συνεργάτη σου και αγαπημένη κουμπάρα σου, ένα κενό σε εμάς όλους, που δεν θα ακούσουμε ξανά το γέλιο σου, δεν θα χαρούμε την ζωντανή παρουσία σου και δεν θα εμπνευστούμε από την αισιοδοξία και μαχητικότητα που πάντα εξέπεμπες. Μια αισιοδοξία και μαχητικότητα που δεν σε εγκατέλειψε ούτε στο τέλος, όταν γύρισες και μου είπες την τελευταία φορά που μιλήσαμε: «θα το παλέψω δυνατά, δεν το βάζω κάτω!!!»
Αυτήν την πάντα αισιόδοξη φωνή σου, την μαχητικότητά σου και το φως που εξέπεμπες γύρω σου, όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν πρόκειται να τα ξεχάσουμε Βούλα μου, Το κενό που μας αφήνει η τόσο πρόωρη αναχώρησή σου προς το φως, θα μας το γεμίζει το ίχνος που άφησε η παρουσία σου στην οικογένεια, στους φίλους και συνεργάτες σου, στους συναδέλφους και σε όλη την κοινωνία της Βέροιας. Άλλωστε, όπως λένε, πεθαίνει κανείς όταν τον ξεχνάνε, κι εσύ ζεις στην καρδιά μας και δεν πρόκειται να ξεχαστείς ποτέ!
Καλό σου ταξίδι αγαπημένη συνάδελφε, φίλη, σύζυγε, μητέρα! Καλό σου ταξίδι!!!
