Χτες το βράδυ, στο θερινό θέατρο Νάουσας, φύσηξε θαλασσινός αέρας. Όπως πριν λίγες μέρες στην Παλιά Εβραϊκή Συνοικία της Βέροιας. Τον έφερε το συγκρότημα “Μπούσουλας” από τη Βέροια, που μάγεψε το κοινό με τις μελωδίες του Θάνου Μικρούτσικου σε στίχους του Νίκου Καββαδία.
Ένα ερασιτεχνικό συγκρότημα που αποτελείται από τον Κώστα Ρίζο (ντραμς), τους γιους του Μιχάλη (ακουστική κιθάρα) και Κωστή (πιάνο), τον Χρήστο Δαμιανίδη (ηλεκτρική κιθάρα) και τον Γιώργο Αθανασιάδη στο ηλεκτρικό μπάσο.
Ένα ερασιτεχνικό συγκρότημα που επέδειξε ωστόσο απόλυτο επαγγελματισμό, σεβάστηκε τον δημιουργό των τραγουδιών και το πνεύμα του ποιητή.
Ήταν θυμάμαι το 1979 που ο -νεαρός τότε- συνθέτης Θάνος Μικρούτσικος, κυκλοφόρησε το δίσκο “Ο σταυρός του Νότου”, με ερμηνευτές το Γιάννη Κούτρα, την Αιμιλία Σαρρή καΙ το Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
Έκτοτε, “ο Σταυρός του Νότου”, το “Kuro Siwo”, η “Θεσσαλονίκη”, ο “Federico Garcia Lorca”, η “Γυναίκα”, η “Αρμίδα”, “το μαχαίρι” τραγουδήθηκαν από Έλληνες κάθε ηλικίας.
Τραγουδήθηκαν πάμπολλες φορές από ποικίλους ερμηευτές κι όμως ακούγονται πάλι με την πρώτη τους φρεσκάδα.
Οι “ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΣ” (προφανώς πήραν το όνομά τους από ένα στίχο του “Kuro Siwo”), αναμειγνύοντας την εμπειρία με τη νεανική ζωντάνια (δύο μέλη τους είναι μόνο 17 και 15 ετών), πήραν το πάθος του Μικρούτσικου και το μετέφεραν με επιτυχία στον κόσμο που τους άκουγε.
Χωρίς υπερβολές, χωρίς φωνητικές ακροβασίες, με πολλή αγάπη γι’ αυτό που έκαναν, τα κατάφεραν.
Ο Καββαδίας, ο “Μαρκόνης ποιητής”, (ήταν ασυρματιστής), κοιτάζοντας κάτω από τη γειτονιά των αγγέλων, σίγουρα χαμογελούσε…
Λάζαρος Μαντραντζής
(Φωτογραφία από την πρόσφατη συναυλία του ‘Μπούσουλα’ στη Συναγωγή, στο πλαίσιο των Νότων Δροσιάς της ΚΕΠΑ.)
