Του Θανάση Μελετίδη
Κάνοντας το μάθημα της Γλώσσας, όταν πήγαινα στην τετάρτη τάξη του «πάλαι ποτέ» – δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον – 11ου δημοτικού σχολείου Βέροιας είχαμε ολοκληρώσει την ανάγνωση ενός κειμένου στο Ανθολόγιο και είχε έρθει η ώρα να διαπιστώσει η δασκάλα μας τι καταλάβαμε. Μια ρουτίνα πολύ χρήσιμη, καθώς με αυτήν αναγκαζόμασταν να προσέχουμε, να σκεφτόμαστε, αλλά και να μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε.
– Λοιπόν, παιδιά. Ερώτηση πρώτη: Τι εννοεί ο συγγραφέας όταν λέει «το μικρό είναι όμορφο»;
– Κυρία, κυρία, σήκωσα με μανία το χέρι μου.
– Για πες, Θανασάκη…
-Για παράδειγμα, τα μωρά είναι μικρά και όμορφα. Η μαμά μου, όταν βλέπει μωρό, πάντα λέει: «Καλέ! Να το φας είναι…». Επίσης, τα γατάκια, τα κουταβάκια, τα πουλάκια, τα λουλουδάκια είναι όμορφα …
– Μπράβο, Θανασάκη! Πολύ καλά όσα είπες, αλλά εκτός από παραδείγματα, θα θέλαμε να βρούμε και την αιτία. Πάντως μας απέδειξες πως ισχύει αυτό που λέει ο συγγραφέας. Για να δω… για να δω…
Κανένα παιδί δε σήκωνε χέρι. Ήμασταν όλα προβληματισμένα και πολύ μπερδεμένα.
– Ελάτε! Πείτε αυτό που σκέφτεστε! Ξέρω πως είναι πολύ δύσκολη ερώτηση. Ειλικρινά κι εγώ δεν ξέρω. Μόνο κάποιες υποψίες έχω… – είχαμε πολύ καλή δασκάλα!
-Εεεε! Άμα, κυρία, δεν ξέρετε εσείς, πού να ξέρουμε εμείς, πετάχτηκε ο Κλάκιας, με το συνηθισμένο «βαριεστημένο» του ύφος.
-Ναι! Έχετε δίκιο! Μάλλον είναι νωρίς ακόμα. Θα σας βάλω μια μικρή εργασία: Να φέρετε αύριο πληροφορίες για τη συμμετρία. Ό,τι βρείτε σε λεξικά και εγκυκλοπαίδειες… Θα ξαναπούμε αύριο γενικά για την ομορφιά… Δεύτερη ερώτηση …
Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Αποφάσισα – ποτέ δεν είναι αργά, που λένε – να το «ψάξω», για να βρω πιθανές απαντήσεις. Βρήκα πολλές απόψεις. Σας γράφω όσες μού έκαναν εντύπωση. Κάποιες είναι για γέλια, κάποιες είναι για κλάματα και κάποιες πρέπει να πλησιάζουν στην αλήθεια. Σε ποια κατηγορία ανήκει η καθεμιά, θα αποφασίσετε εσείς:
«Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι πιστόλι, μπορείς να το κρύψεις εύκολα» – Βάγγος ο Ισοβίτης.
«Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι δελτίο ειδήσεων, αντέχεις και δυο λεπτά να το βλέπεις» – Διογένης ο Αναρχικός.
«Το μικρό είναι όμορφο, γιατί μικρές φαίνονται και οι αναπόφευκτες ατέλειες της συμμετρίας του» – Θανασάκης ο Μαθητής… εμπνευσμένο από: « Κάθε αγαθό είναι όμορφο, το δε όμορφο είναι συμμετρικό – Πλάτωνας.
«Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι καρπούζι, χωράει στο ψυγείο μου – Κατίνα η Νοικοκυρά.
«Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι παιδί, μας θυμίζει τα παιδικά μας χρόνια – αγνώστου προελεύσεως.
« Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι ποδήλατο, μπορείς να το πάρεις μαζί σου και όταν ταξιδεύεις με τρένο – Daniel ο Ελβετός.
« Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι παράσιτο, μπορείς να πίνεις νερό χωρίς να ανησυχείς – Λάζος ο Κομπογιαννίτης.
« Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι γλυκό, μπορείς να το φας χωρίς τύψεις – Σούλα η Παχύσαρκη.
« Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι δυστύχημα, δεν κρατάνε πολύ οι ανακρίσεις – Πάνος ο Αστυνόμος.
« Το μικρό είναι όμορφο, γιατί, αν είναι χωράφι, ξεμπερδεύεις γρήγορα από τις δουλειές του – Αγρότης ο Φυγόπονος.
« Το μικρό είναι όμορφο, γιατί δε συμβιβάζεται με το σημερινό κυνήγι του κέρδους που έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία γιγαντιαίων οργανισμών που με τη σειρά τους οδηγούν σε γενικότερη οικονομική ανικανότητα, στην καταστροφή του περιβάλλοντος και σε απάνθρωπες συνθήκες εργασίας – Από το βιβλίο του Ε. Φ . Σουμάχερ, «Το Μικρό Είναι Όμορφο».
Νομίζω πως αν γράψω κι άλλες απόψεις θα καταντήσω και κουραστικός και βαρετός. Εξάλλου εσείς έχετε τις δικές σας. Και η ανακάλυψη της αλήθειας σε τέτοιες αφηρημένες έννοιες, όπως είναι η ομορφιά, είναι πολύ δύσκολη…
…»Πολύ δύσκολη ερώτηση…» που είχε πει και η δασκάλα μου…
