† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ
ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας πρός τόν ἱερόν κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ λαόν τῆς καθ᾿ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό κεφάλαιον καί τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος μυστηρίου ἡ φανέρωσις».
Στήν ἱστορία τοῦ κόσμου ὑπάρχουν πολλά γεγονότα πού ἄλλαξαν τή ροή της καί διαμόρφωσαν τήν πορεία της. Ὑπάρχουν ὅμως μερικά πού εἶναι μοναδικά καί ἀνεπανάληπτα καί ἄφησαν ἀνεξίτηλο τό ἀποτύπωμά τους στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Ἕνα ἀπό αὐτά ἑορτάζει καί πανηγυρίζει χαρμόσυνα σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας. Εἶναι τό γεγονός τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Παναγίας Παρθένου. Εἶναι ἡ ἐπίσκεψη τοῦ οὐρανίου ἀπεσταλμένου, τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πρός τήν ταπεινή καί κεχαριτωμένη Κόρη τῆς Ναζαρέτ, ὁ ὁποῖος μέ τό μήνυμά του ἀνοίγει «τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό κεφάλαιον» καί ἀποκαλύπτει τό μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά τή λύτρωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἡ ἀποδοχή τῆς ἀποφάσεως τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν Παρθένο Μαριάμ νά διακονήσει τό θαῦμα τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ.
Κεφάλαιο μέγα τῆς ἱστορίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἡ σημερινή ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, πού ἀποτελεῖ τήν ἀφετηρία μιᾶς νέας περιόδου στήν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων, ἀποκαθιστώντας τή σχέση τοῦ Δημιουργοῦ μέ τό πλάσμα του, ἡ ὁποία εἶχε διαρραγεῖ μέ τήν παρακοή καί τήν ἔκπτωσή του ἀπό τόν παράδεισο τῆς Ἐδέμ.
Καί εἶναι τόσο μεγάλη ἡ συμβολή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στό γεγονός τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων πού ἀρχίζει μέ τόν Εὐαγγελισμό της, ὥστε δικαίως τήν τιμοῦμε καί τήν ὑμνοῦμε καί τῆς ἐκφράζουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας.
Ὅμως ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος δέν ὑπῆρξε μόνο ἡ ἀπαρχή τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀπό τά δεσμά τοῦ διαβόλου καί τῆς ἁμαρτίας. Ὑπῆρξε ἡ πρόξενος τῆς σωτηρίας καί τοῦ δικοῦ μας γένους, τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων, σέ πολλές κρίσιμες στιγμές τῆς μακραίωνης ἱστορικῆς του διαδρομῆς.
Μία ἀπό αὐτές εἶναι ἡ θαυμαστή λύση τῆς πολιορκίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ἀβάρους, ὅταν ὁ πατριάρχης Σέργιος λιτάνευσε τή θαυματουργή εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τήν τιμία ἐσθῆτα της στά τείχη τῆς Βασιλεύουσας. Ὁ ἐχθρικός στόλος διαλύθηκε καί οἱ κάτοικοι τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔψαλαν ὄρθιοι ἐνώπιον τῆς ἱερῆς της εἰκόνος στόν ναό τῶν Βλαχερνῶν γιά πρώτη φορά τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο, πρίν ἀπό 1400 χρόνια, τό ἔτος 626, καί ἀπέδωσαν στήν Παναγία Παρθένο τά νικητήρια.
Τιμώντας αὐτή τήν ἱστορική ἐπέτειο τῆς θαυμαστῆς σωτηρίας τῆς Πόλεως καί τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, τοῦ ὑπέροχου αὐτοῦ Ὕμνου πού μέ συγκίνηση καί κατάνυξη ψάλλουμε κάθε χρόνο τήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τιμοῦμε καί τήν ἄλλη μεγάλη καί θαυμαστή ἐπέτειο τῆς ἱστορίας τοῦ Ἔθνους μας, τήν κήρυξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως ἀπό τόν ἐπίσκοπο Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό κατά τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τό 1821.
Τιμοῦμε καί εὐγνωμονοῦμε τήν Παναγία μητέρα μας, γιατί ὑπῆρξε καί ὑπάρχει γιά τό γένος μας τό κεφάλαιο τῆς σωτηρίας μας, ἡ προστάτις καί ἡ Ὑπέρμαχος Στρατηγός μας, ἡ βοήθεια καί ἡ καταφυγή μας, ἀλλά καί ἡ βεβαία ἐλπίδα μας σέ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας καί ἰδιαιτέρως ὅταν εὑρισκόμεθα σέ ἀνάγκη καί κίνδυνο.
Ἔχουμε χρέος νά τιμοῦμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ὄχι μόνο μέ λόγια ἤ μέ ὕμνους ἀλλά μέ τή ζωή μας καί μέ τήν ὑπακοή μας στό θέλημα τοῦ Υἱοῦ της. Ἔχουμε χρέος νά τήν τιμοῦμε καί νά τήν εὐχαριστοῦμε ὅσα χρόνια καί ἄν περάσουν, γιατί χωρίς τή δική της συνδρομή καί βοήθεια, χωρίς τή δική της καταλυτική ἐπέμβαση ἡ πορεία τοῦ Ἔθνους μας θά ἦταν ἐντελῶς διαφορετική. Δέν μπορεῖ κανείς νά συλλάβει τί θά συνέβαινε, ἐάν ἡ Κωνσταντινούπολη ἔπεφτε τό 626 στά χέρια τῶν Ἀβάρων καί ἡ βυζαντινή αὐτοκρατορία διαλυόταν, ὅπως συνέβη μέ τό δυτικό τμῆμα της.
Δέν μπορεῖ κανείς νά συλλάβει τί θά γινόταν, ἐάν ἡ ἐπανάσταση τοῦ 1821 πνιγόταν στό αἷμα ὅπως καί πολλές προηγούμενες προσπάθειες. Ὅμως τό σχέδιο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ δέν ἦταν ἡ καταστροφή μας, ἦταν ἡ σωτηρία μας. Καί γι᾽ αὐτό, ὅπως ἐμπιστεύθηκε τήν Παναγία Παρθένο γιά τή σωτηρία μας ἀπό τήν ἁμαρτία, ἔτσι τήν ἐμπιστεύθηκε καί γιά τή σωτηρία μας ἀπό τούς ἀλλοθρήσκους καί ἀλλοδόξους ἐχθρούς μας.
Γι᾽ αὐτό καί ἑορτάζοντας σήμερα μαζί μέ τήν ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί τήν ἐπέτειο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τοῦ Γένους μας, ἄς τῆς ἀναγράψουμε καί ἐμεῖς μαζί μέ τούς πατέρες μας ὡς λυτρωθέντες τῶν δεινῶν τά νικητήρια καί ἄς προσπαθήσουμε μέ τή ζωή μας, μέ τήν ταπείνωσή μας, μέ τήν ὑπακοή μας στό θέλημα τοῦ Θεοῦ νά μένουμε πάντοτε ὑπό τήν προστασία της.
Διάπυρος πρός τόν Θεό καί τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης
καί Καμπανίας Παντελεήμων
