Πάνε χρόνια που επισκεφθήκαμε στο μοναστηράκι του, την ΄Επτάρυθμο Χάρι΄ στα Γιαννιτσά, τον αγαπημένο μας και Μακαριστό πλέον, Πατέρα Μελέτιο Αϊβαζίδη, εγώ, η Κική Καπάτου και το αγαπημένο του παιδί, που τον είχε πάντα οδηγό όσο έμενε στη Νάουσα, που τόσο αγάπησε και πάντοτε σκεφτόταν, τον φίλο και συνάδελφο Γιώργο Αγγελιδάκη. Ο Γέροντας κοιμήθηκε οσιακά τον Γενάρη του 2012 και πολλές φορές θέλησα να δώσω στον κόσμο πολλά από τα θαυμαστά που μας ανέφερε, με την μοναδική αγιαστική του απλότητα, αυτός ο τυφλός Μοναχός που προστάτεψε, μεγάλωσε και σπούδασε χιλιάδες ορφανά παιδιά. Οι βιοτικές μέριμνες με κρατούσαν στην λήθη της καθημερινότητας, ώσπου σήμερα ξεσκόνισα την μνήμη εκείνης της συνάντησης μέσα από τα χειρόγραφα μου. Σήμερα ημέρα του Αγίου Πνεύματος ξεκινώ να σας μεταφέρω τα όσα μας είπε ο Μακαριστός Γέροντας με την προσμονή να μας σκέπει από τα Δεξιά του Πατρός, όπου βρίσκεται, και να μας παραδειγματίζει ως πολίτες μιας ηρωικής και χριστιανικής πόλης, όπως ανέφερε: ΄Ω Νάουσα ενδόξως ηρωική και χριστιανικά φιλανθρωπική. Ω, Νάουσα χρυσόμορφη πόλη προστάτιδα των φτωχών και των ορφανών. Νάουσα ωραιότατο άλογο, όπως αυτό του Αγίου Γεωργίου, μα με τρία πόδια, αφού λείπει το τέταρτο, που είναι ο Ναός του Αγίου Θεοφάνη. Πόσα μηνύματα δεν έστειλα για τον Άγιο Θεοφάνη (σ.σ εννοεί στους ταγούς της πόλης) και πόσες επιστολές.Όποιος κτίσει την εκκλησία του Αγίου θα είναι δήμαρχος΄ μας είπε ο Γέροντας.
Τα μεταφέρω σήμερα με την ευχή ότι πλησιάζει η μέρα που θα γίνει πράξη το όραμα του και η Νάουσα θα δεχθεί στα σπλάχνα της τον Θεμέλιο Λίθο του Ναού του Οσίου Πατρός Ημών Θεοφάνους του εν Ναούση.
Δεν θα ξεχάσω φυσικά τα όσα υβριστικά ακούστηκαν και γράφτηκαν πέρσι τέτοιο καιρό για την πρόταση ανέγερσης του Ναού απέναντι από το Νοσοκομείο, προς τον Σεβασμιώτατο μας. Αλλά και την υπόσχεση της δημοτικής αρχής (αρκετοί ήταν οι αντιδρώντες τότε και μέσα από τα… σπλάχνα της!) να φέρει εκ νέου το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο του Αυγούστου του 2013, γεγονός που δεν έπραξε ποτέ! Και αυτή την κουβέντα πολλές φορές έκανα με έναν παιδικό και αδελφικό μου φίλο, τον Θωμά Τσουκαλά, απερχόμενο πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας Νάουσας, ο Θεός να τον έχει καλά για την καλοκάγαθη και φιλεύσπλαχνη ζωή του!
Να έχουμε όλοι την ευχή του Γέροντα Μελετίου και σύντομα να δούμε το ωραιότατο αυτό άλογο της Χριστιανοσύνης και της Ρωμιοσύνης, τη Νάουσα μας, να στέκεται ολόρθο και στα τέσσερα πόδια του.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
